Το 1989 ένα σύστημα ανίχνευσης του αμερικανικού ναυτικού, φτιαγμένο την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, κατέγραψε στον Ειρηνικό ένα σήμα στα 52 hertz. Οι αξιωματικοί υπέθεσαν αρχικά ότι ήταν μηχανικός ήχος. Αργότερα κατέληξαν ότι προερχόταν από ζωντανό ον. Το ναυτικό επέτρεψε στη συνέχεια σε επιστήμονες εκτός στρατού να εξετάσουν τα δεδομένα.
Η παρακολούθηση
Ο ειδικός στην υποβρύχια ακουστική Γουίλιαμ Γουότκινς και συνεργάτες του στο Ωκεανογραφικό Ίδρυμα Γουντς Χολ παρακολούθησαν τις κλήσεις από το 1992 έως τον θάνατο του Γουότκινς το 2004. Η εργασία της ομάδας δημοσιεύτηκε τον Δεκέμβριο του 2004 στο περιοδικό Deep-Sea Research Part I. Κατέληγε ότι τις κλήσεις φαινόταν να παράγει ένα μόνο ζώο και ότι το είδος του ήταν άγνωστο.
Τι είχε ασυνήθιστο
Καταγράφηκε κάθε φορά μία μόνο σειρά κλήσεων αυτού του τύπου και όχι δύο μαζί, χωρίς επικάλυψη. Σύμφωνα με περιγραφές της εργασίας, η πορεία που ακολουθούσε το ζώο έμοιαζε με τη μετανάστευση της φάλαινας φιν, αλλά ταίριαζε χρονικά με τη μπλε φάλαινα. Η συχνότητα ήταν ψηλότερη από των μεγάλων φαλαινών που ζουν στην περιοχή. Σύμφωνα με μία περιγραφή, οι κλήσεις έπεσαν γύρω στα 50 hertz μέχρι το 2004. Μία άλλη πηγή αναφέρει 49, γι’ αυτό η ακριβής τιμή δεν επιβεβαιώνεται.
Οι υποθέσεις
Στην αναφορά του Γουντς Χολ διατυπώθηκε η πιθανότητα το ζώο να είναι υβρίδιο μπλε φάλαινας και φάλαινας φιν. Η υπόθεση παραμένει εικασία. Μια λιγότερο αυστηρή πηγή αναφέρει πιθανή παρατήρηση υβριδίου το 2021 στην Καλιφόρνια, αλλά δεν την υιοθετούμε εδώ, επειδή δεν στηρίζεται σε επιστημονική δημοσίευση που να βρήκαμε.
Το «μοναχικότερο» ζώο
Ο τίτλος της «μοναχικότερης φάλαινας» χρησιμοποιήθηκε από τα μέσα ενημέρωσης και σε ντοκιμαντέρ, αλλά δεν είναι επιστημονικός όρος. Αυτό που δείχνουν τα στοιχεία είναι πιο λιτό: μια κλήση που αναγνωρίζεται, που δεν ταιριάζει με γνωστό είδος και που κανείς δεν έχει καταφέρει να συνδέσει με συγκεκριμένο ζώο. Ό,τι άλλο, ότι είναι μόνο του ή ότι είναι μοναχικό, παραμένει ερμηνεία.
