Σε μια παγωμένη λίμνη των Ιμαλαΐων, η οποία είναι παγωμένη έντεκα μήνες τον χρόνο, κείτονται εκατοντάδες ανθρώπινοι σκελετοί. Το Ρουπκούντ έχει ονομαστεί «λίμνη των σκελετών» και για δεκαετίες οι εξηγήσεις έμοιαζαν απλές: μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων είχε σκοτωθεί από κάποια φυσική καταστροφή. Το DNA όμως, το 2019, ανέτρεψε αυτή την εικόνα.
Δύο ομάδες, χίλια χρόνια διαφορά
Σύμφωνα με το National Geographic, ο χώρος περιέχει έως και 800 άτομα, ενώ η πρώτη πλήρης γονιδιωματική ανάλυση αφορούσε 38 σκελετούς. Η μελέτη της ομάδας του Harney, που δημοσιεύθηκε το 2019 στο Nature Communications, βρήκε τρεις γενετικές ομάδες: 23 άτομα με νοτιοασιατική καταγωγή, 14 με καταγωγή από την Ανατολική Μεσόγειο και ένα με νοτιοανατολικοασιατική καταγωγή, σύμφωνα με την περίληψη της μελέτης (το National Geographic το περιγράφει ως ανατολικοασιατική). Η ραδιοχρονολόγηση τοποθετεί την πρώτη ομάδα γύρω στο 800 μ.Χ. και τη δεύτερη περίπου στο 1800 μ.Χ. Το National Geographic γράφει ότι οι πρώτοι πέθαναν σε ένα ή περισσότερα περιστατικά ανάμεσα στον 7ο και τον 10ο αιώνα, ενώ οι δεύτεροι περίπου χίλια χρόνια αργότερα, πιθανότατα στο ίδιο γεγονός.
Σημαντικό είναι ότι κανένα από τα άτομα που εξετάστηκαν δεν συνδεόταν συγγενικά με άλλο. Σύμφωνα με το National Geographic, επιπλέον αναλύσεις ισοτόπων επιβεβαιώνουν ότι οι δύο ομάδες είχαν διαφορετική διατροφή.
Ο σύνδεσμος με την Ελλάδα
Το σημείο που τράβηξε την προσοχή είναι η καταγωγή της ομάδας των 14. Όπως γράφει το National Geographic, το γενετικό της προφίλ συνδέεται με τη Μεσόγειο και, πιο συγκεκριμένα, με την Ελλάδα και την Κρήτη. Η μελέτη δεν εξηγεί γιατί άνθρωποι με τέτοια καταγωγή βρέθηκαν σε μια λίμνη των Ιμαλαΐων γύρω στο 1800. Ο Νιράτζ Ράι, συνεργάτης της μελέτης, δήλωσε ότι η έρευνα δεν απάντησε στο γιατί ταξίδευαν εκεί και τι έκαναν.
Τι σκότωσε αυτούς τους ανθρώπους;
Οι ερευνητές, όπως τους παραθέτει το National Geographic, εξετάζουν τα εξής:
- Μάχη: θεωρείται απίθανη, επειδή υπάρχουν άνδρες και γυναίκες και δεν βρέθηκαν όπλα ή σημάδια μάχης.
- Επιδημία: αποκλείεται, επειδή τα άτομα φαίνονται υγιή.
- Χαλάζι: μια τοπική λαϊκή παράδοση για τη θεά Νάντα Ντέβι μιλά για σιδερένιες μπάλες που έπεφταν από τον ουρανό πάνω σε μια πομπή. Το δημοσίευμα το χαρακτηρίζει «δελεαστική πιθανότητα» και σημειώνει ότι κάποια κρανία φέρουν ανεπούλωτα κατάγματα που ίσως οφείλονται σε μεγάλους κόκκους χαλαζιού.
Για την ομάδα της Μεσογείου οι ερευνητές δηλώνουν ότι «δεν γνωρίζουν και δεν κάνουν εικασίες» για τον λόγο της παρουσίας τους. Ο Γουίλιαμ Σαξ του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης θεωρεί ότι η ιδέα πως ήρθαν για τη θρησκευτική πομπή «δεν έχει νόημα».
Το μυστήριο, λοιπόν, δεν έχει λυθεί. Αυτό που άλλαξε το 2019 είναι ότι δεν έχουμε πια μία ιστορία, αλλά δύο, χωρισμένες από χίλια χρόνια, στο ίδιο παγωμένο μέρος.
