Κριτική στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη για τους χειρισμούς της στο ζήτημα της Λιβύης και την πρόσφατη ψηφοφορία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ασκεί η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η πολιτική κίνηση αποδίδει την αποχή της Ελλάδας από την ψηφοφορία για την ανανέωση της αποστολής του ΟΗΕ στη Λιβύη στην αδυναμία της κυβέρνησης να εξασφαλίσει, όπως υποστηρίζει, ισχυρή αναφορά στον σεβασμό του Δικαίου της Θάλασσας στο σχετικό κείμενο.
Στην ανακοίνωσή της, συνδέει την εξέλιξη με την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της ανατολικής Λιβύης, υποστηρίζοντας ότι η Αθήνα όφειλε να είχε κινητοποιήσει τους εταίρους της και να ασκήσει μεγαλύτερη διπλωματική πίεση για την ανατροπή του.
Παράλληλα, κατηγορεί την κυβέρνηση ότι, παρά τις δημόσιες πρωτοβουλίες και τις κινήσεις του πρωθυπουργού, δεν κατάφερε να προασπίσει αποτελεσματικά τα ελληνικά συμφέροντα στο Συμβούλιο Ασφαλείας, του οποίου η Ελλάδα ασκεί την προεδρία κατά την τρέχουσα περίοδο.
Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη ζητά αλλαγή της ελληνικής πολιτικής απέναντι στη Λιβύη, προτείνοντας τη σύνδεση των ευρωλιβυκών σχέσεων με τον έμπρακτο σεβασμό του διεθνούς δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας. Μεταξύ άλλων, εισηγείται την αξιοποίηση της δυνατότητας επιβολής ευρωπαϊκών κυρώσεων τόσο στη Λιβύη όσο και στην Τουρκία, καθώς και την άσκηση διμερούς πίεσης προς την Τρίπολη από συμμάχους της Ελλάδας.
Στο πολιτικό σκέλος της παρέμβασής της, η κίνηση αποδίδει τους χειρισμούς της κυβέρνησης στην πολιτική του «δεδομένου συμμάχου» και στην, όπως αναφέρει, «λευκή επιταγή σε ΗΠΑ και Νετανιάχου», υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα έχει εγκαταλείψει την πολυμερή διπλωματία.
Η ανακοίνωση καταλήγει με την κατηγορία ότι τα στρατηγικά κενά της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής αξιοποιούνται από την Τουρκία, κάνοντας λόγο για «εθνικές ήττες με υπογραφή Μητσοτάκη».
Οι παραπάνω χαρακτηρισμοί και εκτιμήσεις αποτελούν την πολιτική θέση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης για τους διπλωματικούς χειρισμούς της κυβέρνησης στο ζήτημα της Λιβύης.
