Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη ασκεί η βουλευτής Β1 Βόρειου Τομέα Αθηνών της ΝΙΚΗΣ, Ασπασία Κουρουπάκη, με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Καστελλόριζο και τις δηλώσεις του για την εξωτερική πολιτική και την εθνική ασφάλεια.
Σε άρθρο της, η κ. Κουρουπάκη χαρακτηρίζει τον πατριωτισμό που, όπως υποστηρίζει, προβάλλει η κυβέρνηση «πατριωτισμό μιας χρήσης», υποστηρίζοντας ότι η επίκληση όρων όπως «πατριωτική ευθύνη», «ευρωπαϊκά σύνορα» και «ακατάβλητο φρόνημα» δεν αρκεί χωρίς συγκεκριμένα αποτελέσματα.
Η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ υποστηρίζει ότι η εικόνα μιας Ελλάδας που έχει ενισχύσει τη θέση της απέναντι στην Τουρκία δεν ανταποκρίνεται, κατά την άποψή της, στην πραγματική γεωπολιτική κατάσταση.
Όπως αναφέρει, η Τουρκία εξακολουθεί να διεκδικεί ενεργό ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο, επαναφέρει τις γνωστές της θέσεις και επενδύει στη στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Η αναφορά στο 2019 και την Τουρκία
Η κ. Κουρουπάκη κάνει ιδιαίτερη αναφορά στο 2019, υποστηρίζοντας ότι ήδη τότε υπήρχαν στις Ηνωμένες Πολιτείες απόψεις που αντιμετώπιζαν την Τουρκία ως σημαντικό περιφερειακό παράγοντα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Παράλληλα, ασκεί κριτική στην πολιτική ρητορική που, όπως σημειώνει, μιλούσε τα προηγούμενα χρόνια για έναν «απομονωμένο Ερντογάν» και για σταδιακή διπλωματική αποδυνάμωση της Τουρκίας.
Κατά την ίδια, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη, καθώς η τουρκική παρουσία έχει διευρυνθεί σε περιοχές στρατηγικής σημασίας.
Η «ήρεμα νερά» πολιτική και η Κάσος
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη θεωρία των «ήρεμων νερών», την οποία συνδέει με την κυβερνητική πολιτική απέναντι στην Τουρκία.
Η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ επικαλείται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα το περιστατικό της Κάσου τον Ιούλιο του 2024, υποστηρίζοντας ότι ανέδειξε τις δυσκολίες της συγκεκριμένης προσέγγισης.
Αναφέρεται επίσης στην παρουσία τουρκικών πολεμικών πλοίων στην περιοχή όπου πραγματοποιούνταν εργασίες για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας και Κύπρου, χαρακτηρίζοντας το περιστατικό σημαντικό από πολιτική και επιχειρησιακή άποψη.
«Δεν δεχόμαστε απειλές και υποδείξεις»
Η κ. Κουρουπάκη σχολιάζει και τη δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη από το Καστελλόριζο ότι η Ελλάδα δεν απειλεί κανέναν, αλλά «δεν δέχεται απειλές και υποδείξεις από κανέναν».
Κατά την άποψή της, τέτοιες δηλώσεις αποκτούν πραγματική αξία όταν συνοδεύονται από συγκεκριμένα αποτελέσματα στην εξωτερική πολιτική και στο πεδίο.
Η κριτική για τα έργα στο Καστελλόριζο
Στο ίδιο άρθρο, η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ αναφέρεται και στα προβλήματα του ίδιου του Καστελλόριζου.
Σημειώνει ότι η κυβέρνηση ανακοίνωσε 37 έργα συνολικού ύψους 27 εκατομμυρίων ευρώ, που αφορούν μεταξύ άλλων την ύδρευση, την αποχέτευση, το λιμάνι, την ενέργεια, τις ακτοπλοϊκές συνδέσεις και τη στέγαση δημοσίων υπαλλήλων.
Γίνεται επίσης αναφορά στην κάλυψη στεγαστικών αναγκών για γιατρούς, νοσηλευτές και εκπαιδευτικούς, μέσω της επισκευής δύο κατοικιών με χρηματοδότηση της Βουλής.
Η κ. Κουρουπάκη υποστηρίζει ότι αρκετά από τα προβλήματα του νησιού εξακολουθούν να μεταφέρονται σε επόμενα προγράμματα και εξαγγελίες, ενώ οι κάτοικοι περιμένουν λύσεις στην καθημερινότητά τους.
«Η ακριτική Ελλάδα δεν μπορεί κάθε τόσο να επιστρέφει στην ίδια αφετηρία»
Η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ υποστηρίζει ότι, μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης, η ακριτική Ελλάδα δεν μπορεί να βρίσκεται διαρκώς αντιμέτωπη με τα ίδια προβλήματα και νέες υποσχέσεις για την επίλυσή τους.
Όπως αναφέρει, το Καστελλόριζο χρησιμοποιείται συχνά ως σύμβολο αποφασιστικότητας και εθνικής αυτοπεποίθησης, όμως η παρουσία του κράτους, κατά την άποψή της, πρέπει να αποτυπώνεται στις υποδομές, στην ασφάλεια, στους ανθρώπους που υπηρετούν στο νησί και στην καθημερινότητα των κατοίκων.
Κλείνοντας, η Ασπασία Κουρουπάκη υποστηρίζει ότι «ο πατριωτισμός, όταν γίνεται κυβερνητικό εργαλείο επικοινωνίας, χάνει γρήγορα το περιεχόμενό του», ενώ υποστηρίζει ότι η αξία της εξωτερικής πολιτικής κρίνεται από τις ισορροπίες που διαμορφώνει και τις πιέσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει.
Το άρθρο της καταλήγει με τη φράση:
«Κάποιοι θυμήθηκαν τον πατριωτισμό έπειτα από επτά χρόνια διακυβέρνησης, ακριβώς τη στιγμή που βλέπουν την εξουσία να απομακρύνεται».