Η βραδιά πριν τις Ευχαριστίες, 1971
Στις 24 Νοεμβρίου 1971, παραμονή της αμερικανικής γιορτής των Ευχαριστιών, ένας μεσόκοπος άνδρας που δήλωσε ως όνομα «Dan Cooper» αγόρασε εισιτήριο για μια σύντομη, περίπου 30λεπτη πτήση της Northwest Orient Airlines από το Πόρτλαντ του Όρεγκον προς το Σιάτλ. Φορούσε κοστούμι, γραβάτα και σκουρόχρωμο παλτό — μια εμφάνιση απόλυτα κοινότοπη για την εποχή.
Μόλις το αεροσκάφος απογειώθηκε, ο άνδρας έδωσε σε μια αεροσυνοδό ένα σημείωμα, λέγοντάς της διακριτικά ότι είχε βόμβα στην τσάντα του. Ζήτησε 200.000 δολάρια σε μετρητά και τέσσερα αλεξίπτωτα. Όταν το αεροπλάνο προσγειώθηκε στο Σιάτλ, τα αιτήματά του ικανοποιήθηκαν πλήρως: οι υπόλοιποι επιβάτες αποβιβάστηκαν, ο άνδρας πήρε το χρηματικό ποσό και τα αλεξίπτωτα, και διέταξε το αεροπλάνο να κατευθυνθεί προς την Πόλη του Μεξικού.
Κάπου γύρω στις 8 το βράδυ, πάνω από τα δασωμένα βουνά της νοτιοδυτικής Ουάσιγκτον, ο άνδρας πήρε μαζί του τον σάκο με τα χρήματα και πήδηξε από την πίσω σκάλα του αεροσκάφους — ένα μοντέλο Boeing 727 που επέτρεπε κάτι τέτοιο εν πτήσει — μέσα στη νύχτα, την κακοκαιρία και το ψύχος. Δεν ξαναείδε ποτέ κανείς.
Η μεγαλύτερη ανεξιχνίαστη υπόθεση αεροπειρατείας στις ΗΠΑ
Το FBI ξεκίνησε μία από τις πιο εκτεταμένες έρευνες στην ιστορία του, γνωστή ως «NORJAK». Χαρακτηρίστηκε μία από τις πιο εξαντλητικές έρευνες στην ιστορία του Οργανισμού, και παραμένει μέχρι σήμερα η μοναδική ανεπίλυτη υπόθεση αεροπειρατείας εμπορικού αεροσκάφους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι αρχές χτένισαν δάση, ποτάμια και βουνοπλαγιές γύρω από την πιθανή περιοχή προσγείωσής του, χωρίς να βρουν ίχνος ούτε του άνδρα ούτε του αλεξιπτωτιστικού εξοπλισμού του.
Ένα δημοσιογραφικό λάθος στη μετάδοση του ονόματος έμεινε τελικά ως το όνομα με το οποίο η υπόθεση έγινε παγκοσμίως γνωστή: D.B. Cooper. Ο δημοσιογράφος James Long της The Oregon Journal κατέγραψε λανθασμένα το όνομα Dan Cooper ως D.B. Cooper, και το λάθος αναπαράχθηκε στη συνέχεια από άλλα μέσα.
Η πρώτη και πιο προφανής υπόθεση των ερευνητών ήταν ότι ο άνδρας δεν επιβίωσε από το άλμα. Ο καιρός ήταν άσχημος, η περιοχή απόμερη και δασώδης, και κανείς δεν γνώριζε αν διέθετε την απαιτούμενη εμπειρία για ένα τέτοιο άλμα. Το ίδιο το FBI είχε αρχικά θεωρήσει πιθανό ότι επρόκειτο για έμπειρο αλεξιπτωτιστή, ίσως ακόμη και πρώην στρατιωτικό αλεξιπτωτιστή.
Το εύρημα του 1980 που άναψε ξανά τη φλόγα
Εννέα χρόνια μετά την αεροπειρατεία, το 1980, ένα αγόρι που έσκαβε στις όχθες του ποταμού Κολούμπια βρήκε τρία δεμάτια φθαρμένων χαρτονομισμάτων των 20 δολαρίων. Οι σειριακοί αριθμοί ταυτοποιήθηκαν με μέρος των λύτρων που είχε πάρει ο αεροπειρατής. Η ανακάλυψη αυτή, αντί να λύσει το μυστήριο, το βάθυνε ακόμη περισσότερο: πώς βρέθηκαν τα χρήματα εκεί; Τα άφησε τυχαία ο ίδιος καθώς έπεφτε, ή κάποιος τα έθαψε σκόπιμα αργότερα;
Μεταγενέστερη επιστημονική έρευνα υποστήριξε μάλιστα ότι τα χρήματα φαίνεται να βρέθηκαν στο νερό αρκετούς μήνες μετά την αεροπειρατεία και όχι την ίδια νύχτα — εύρημα που, για κάποιους ερευνητές, δημιουργεί ερωτήματα σχετικά με το πότε και πώς έφτασαν εκεί. Αυτό όμως δεν αποδεικνύει ότι ο Cooper επέζησε ούτε ότι παρέμεινε στην περιοχή.
Η θεωρία της «άλλης ζωής»
Ανάμεσα στις δεκάδες θεωρίες που έχουν διατυπωθεί εδώ και πάνω από πενήντα χρόνια, μία από τις πιο διαδεδομένες υποστηρίζει ότι ο Cooper όχι μόνο επέζησε από το άλμα, αλλά κατάφερε να χαθεί ολοκληρωτικά, χτίζοντας μια νέα, ήσυχη ζωή υπό διαφορετική ταυτότητα — ίσως για δεκαετίες.
Το σενάριο αυτό δεν είναι εντελώς απίθανο, αφού υπάρχει τουλάχιστον ένα ιστορικό προηγούμενο μέσα στην ίδια χρονική περίοδο: ο John List, ένας άνδρας που δολοφόνησε ολόκληρη την οικογένειά του το 1971 —το ίδιο έτος με την αεροπειρατεία— κατάφερε να ζήσει κάτω από ψεύτικη ταυτότητα για δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια, μέχρι να συλληφθεί το 1989 χάρη σε καταγγελία τηλεοπτικής εκπομπής. Η υπόθεση List δείχνει ότι η μακροχρόνια εξαφάνιση και η ζωή με ψευδή ταυτότητα ήταν πράγματι δυνατές, αν και εξαιρετικά σπάνιες — γεγονός που τροφοδότησε ακόμη και εικασίες, χωρίς σοβαρή τεκμηρίωση, ότι οι δύο άνδρες θα μπορούσαν να ταυτίζονται.
Στο πλαίσιο αυτής της θεωρίας, ερασιτέχνες αλλά και επαγγελματίες ερευνητές έχουν προτείνει δεκάδες πιθανά ονόματα για την πραγματική ταυτότητα του Cooper. Μέσα στα πρώτα πέντε χρόνια της έρευνας, το FBI είχε εξετάσει περισσότερους από 800 υπόπτους. Ανάμεσά τους:
- Kenneth Christiansen, πρώην αλεξιπτωτιστής του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που εργαζόταν στη Northwest Orient ως μηχανικός και αεροσυνοδός — ο αδελφός του τον θεώρησε πιθανό ύποπτο αφού είδε ντοκιμαντέρ για την υπόθεση, αν και το FBI τελικά τον απέκλεισε.
- William Gossett, βετεράνος με στρατιωτική εκπαίδευση επιβίωσης στην άγρια φύση, ο οποίος στα τελευταία χρόνια της ζωής του υπαινίχθηκε πως μπορεί να ήταν ο ίδιος ο Cooper, χωρίς ποτέ να υπάρξει αποδεικτικό στοιχείο.
- L.D. Cooper, θείος μιας γυναίκας που το 2011 ισχυρίστηκε δημόσια ότι είχε ακούσει τον θείο της να μιλά για οικονομικά προβλήματα που «λύθηκαν» αμέσως μετά την αεροπειρατεία.
Καμία από αυτές τις υποψηφιότητες δεν έχει επιβεβαιωθεί ποτέ επίσημα. Το FBI εξέτασε τα διαθέσιμα δακτυλικά αποτυπώματα και DNA, χωρίς όμως να προκύψει μέχρι σήμερα οριστική ταυτοποίηση του Cooper.
Το κλείσιμο της υπόθεσης — αλλά όχι του μυστηρίου
Τον Ιούλιο του 2016, έπειτα από 45 χρόνια έρευνας, το FBI ανακοίνωσε πως έπαυε να διαθέτει ενεργούς πόρους στην υπόθεση, θεωρώντας ότι το προσωπικό του θα μπορούσε να αξιοποιηθεί καλύτερα αλλού. Το FBI θεωρούσε πιθανό ότι ο Cooper δεν επέζησε από το άλμα, όμως δεν μπόρεσε ποτέ να το αποδείξει. Η τύχη του παραμένει άγνωστη.
Ωστόσο, το κλείσιμο του φακέλου δεν σήμανε και το τέλος της αναζήτησης. Ερασιτέχνες ερευνητές συνεχίζουν να αναλύουν κάθε διαθέσιμο στοιχείο —από τη γραβάτα που άφησε πίσω του μέσα στο αεροπλάνο μέχρι μικροσκοπικά σωματίδια μετάλλου που εντοπίστηκαν πάνω της— ελπίζοντας να εντοπίσουν τον εργοδότη ή τον χώρο εργασίας του πριν από την αεροπειρατεία. Ένας από αυτούς έχει μάλιστα προσφύγει νομικά εναντίον του FBI προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση σε αποδεικτικά στοιχεία που παραμένουν κλειστά.
Γιατί η υπόθεση εξακολουθεί να γοητεύει
Ο D.B. Cooper παραμένει μοναδική περίπτωση: ο μόνος αεροπειρατής στην αμερικανική ιστορία του οποίου ούτε η ταυτότητα ούτε η τύχη έχουν ποτέ διαλευκανθεί με βεβαιότητα. Έχει μετατραπεί σε μορφή της λαϊκής κουλτούρας —με φεστιβάλ, βιβλία και ντοκιμαντέρ αφιερωμένα στο όνομά του— ακριβώς επειδή αφήνει ανοιχτό το πιο ελκυστικό από όλα τα ερωτήματα: μήπως ο άνθρωπος που «πέθανε» εκείνη τη νύχτα του 1971 έζησε στην πραγματικότητα μια ολόκληρη δεύτερη ζωή, κάπου ανάμεσά μας, χωρίς ποτέ κανείς να το μάθει;
Tο ερώτημα παραμένει ανοιχτό μέχρι σήμερα, καθώς δεν υπάρχει επιβεβαιωμένο σώμα, ταυτότητα ή ομολογία — μόνο θεωρίες, υποψήφιοι και ένα άλμα που χάθηκε στη νύχτα.