Ο Βασιλιάς Χάραλντ Ε΄ της Νορβηγίας, ο γηραιότερος εν ενεργεία μονάρχης της Ευρώπης, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών, όπως ανακοίνωσε ο Βασιλικός Οίκος της Νορβηγίας.
Ο Χάραλντ πέθανε ειρηνικά την Παρασκευή 28 Αυγούστου 2026, στις 06:35 το πρωί, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Όσλο (Rikshospitalet). Είχε νοσηλευτεί τις προηγούμενες ημέρες και η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί.
Ο Χάραλντ ανέβηκε στον θρόνο στις 17 Ιανουαρίου 1991, μετά τον θάνατο του πατέρα του, βασιλιά Όλαφ Ε΄, και παρέμεινε μονάρχης για περισσότερα από 35 χρόνια. Δεν υπήρξε τυπική στέψη· ανέλαβε τον θρόνο και ορκίστηκε να τηρεί το Σύνταγμα και τους νόμους της Νορβηγίας.
Με τον θάνατό του, ο 53χρονος γιος του, Χάακον, έγινε αυτομάτως βασιλιάς της Νορβηγίας, ως Βασιλιάς Χάακον Η΄. Η διαδοχή πραγματοποιήθηκε τη στιγμή του θανάτου του Χάραλντ και δεν απαιτείται νέα εκλογή ή διορισμός.
Η Πριγκίπισσα Ίνγκριντ Αλεξάνδρα, κόρη του νέου βασιλιά, είναι πλέον πρώτη στη σειρά διαδοχής μετά τον πατέρα της.
Μια ζωή σημαδεμένη από την Ιστορία
Ο Χάραλντ γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1937 και ήταν ο πρώτος πρίγκιπας που γεννήθηκε στη Νορβηγία εδώ και σχεδόν έξι αιώνες.
Ήταν μόλις τριών ετών όταν η ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στη Νορβηγία το 1940. Η βασιλική οικογένεια εγκατέλειψε τη χώρα και ο μικρός Χάραλντ, μαζί με τη μητέρα του και τις δύο αδελφές του, πέρασε πρώτα από τη Σουηδία και στη συνέχεια πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έζησε κατά τη διάρκεια του πολέμου. Επέστρεψε στη Νορβηγία το 1945, μετά το τέλος της Κατοχής.
Ο Χάραλντ ήταν γνωστός για την αγάπη του στον αθλητισμό και ιδιαίτερα στην ιστιοπλοΐα. Εκπροσώπησε τη Νορβηγία σε τρεις Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1964, το 1968 και το 1972.
Το 1968 παντρεύτηκε τη Σόνια Χάραλντσεν, ύστερα από μια πολυετή σχέση που συνάντησε αντιδράσεις λόγω της μη βασιλικής καταγωγής της. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά και έξι εγγόνια.
Κατά τη διάρκεια της μακράς βασιλείας του, ο Χάραλντ συνδέθηκε με μια πιο σύγχρονη, ανοιχτή και ανθρώπινη εικόνα της νορβηγικής μοναρχίας. Ιδιαίτερα σε περιόδους εθνικής δοκιμασίας, τα λόγια και η παρουσία του λειτούργησαν ως σύμβολο ενότητας και παρηγοριάς για τους Νορβηγούς.
Με τον θάνατό του κλείνει ένα μεγάλο κεφάλαιο της σύγχρονης Νορβηγίας. Μετά από περισσότερες από τρεις δεκαετίες στον θρόνο, η χώρα αποχαιρετά έναν βασιλιά που ταυτίστηκε με τη σταθερότητα, την απλότητα και τη συνέχεια της νορβηγικής μοναρχίας.
Δείτε και το σχετικό βιντεο της ΕΡΤ
