Η Έλλη Λαμπέτη: Μια Κορυφαία Ηθοποιός του Θεάτρου και του Κινηματογράφου

Η Έλλη Λαμπέτη γεννημένη στις 13 Απριλίου 1926 στα Βίλια Αττικής, αποτελεί μία από τις κορυφαίες ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου. Παρά το γεγονός ότι το πραγματικό της όνομα ήταν Έλλη Λούκου, έγινε γνωστή σε όλους με το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο.

Ο πατέρας της, Κώστας Λούκου, ήταν ιδιοκτήτης ταβέρνας, ενώ η μητέρα της ήταν η Αναστασία Σταμάτη. Ο παππούς της, γνωστός ως Καπετάν-Σταμάτης, είχε πολεμήσει στο πλευρό του Κολοκοτρώνη κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821. Το 1928, η οικογένειά της μετακόμισε στην Αθήνα.

Όταν η Έλλη ανακοίνωσε στην οικογένειά της την απόφασή της να γίνει ηθοποιός, ο δίδυμος αδελφός της, ο Τάκης της είπε:
“Έλλη, φοβάμαι”. Κι επειδή η αδερφή του τον κοίταζε ξαφνιασμένη: “Μεγάλωσες σε ένα σπίτι γεμάτο από αγάπη. Πώς θ’ αντέξεις τώρα σε ένα επάγγελμα που δεν θα σ’ αγαπάει κανείς;”
“Γιατί δεν θα μ’ αγαπάει κανείς;” ρώτησε η Έλλη.
Ο Τάκης την κοίταξε ήρεμα: “Γιατί θα ‘σαι η πρώτη”, της είπε.

Δεκατρία χρόνια αργότερα, η Έλλη έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ωστόσο απορρίφθηκε. Ωστόσο, το ταλέντο της αναγνωρίστηκε από τη Μαρίκα Κοτοπούλη, η οποία την πήρε κοντά της και σύντομα έγινε η αγαπημένη της μαθήτρια. Μάλιστα, η Μαρίκα είχε τόση εμπιστοσύνη στην Έλλη, ώστε της επέτρεψε να διαβάσει ακόμη και τις ερωτικές επιστολές που είχε λάβει από τον Ίωνα Δραγούμη, στις αρχές του 20ου αιώνα.

Το 1950 παντρεύτηκε με τον Μάριο Πλωρίτη και μαζί μοιράστηκαν έναν σύντομο γάμο. Τρία χρόνια αργότερα, η Έλλη γνώρισε τον Δημήτρη Χορν και έγιναν ένα από τα πιο λαμπερά ζευγάρια της εποχής. Δημιούργησαν τον δικό τους θίασο, μαζί με τον Γιώργο Παππά και άρχισαν να ανεβάζουν διάφορα έργα που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία.

Εκτός από τη συνεργασία τους στο θέατρο, με τον Χορν θα γυρίσουν μαζί και σημαντικές ταινίες. Οι εμφανίσεις της στον κινηματογράφο ήταν λιγοστές. Θα κάνει το ντεμπούτο της το 1946 στο δραματικό «Αδούλωτοι Σκλάβοι», ενώ τον πρώτο πρωταγωνιστικό της ρόλο θα πάρει στη ρομαντική κωμωδία «Διαγωγή Μηδέν» του Γαζιάδη, έχοντας δίπλα της τους Λάμπρο Κωνσταντάρα και Ντίνο Ηλιόπουλο.

Με τον Χορν θα πρωταγωνιστήσουν στην ρομαντική κομεντί «Κυριακάτικο Ξύπνημα» και στο δραματικό «Το Κορίτσι με τα Μαύρα», σε σκηνοθεσία Κακογιάννη, ενώ θα κρατήσουν δυο σπουδαίους αξέχαστους ρόλους και στο σπονδυλωτό κλασικό δράμα του Γιώργου Τζαβέλλα «Η Κάλπικη Λίρα».

Αν και η Έλλη Λαμπέτη και ο Δημήτρης Χορν υπήρξαν αγαπημένο ζευγάρι στη ζωή και στη σκηνή, η σχέση τους έληξε το 1959. Εκείνη η περίοδος ήταν η χειρότερη της Έλλης, η οποία έδειχνε να χάνει την λάμψη της. Είχε χάσει τη μητέρα της, τρία αδέρφια κι ένα μωρό που θα αποκτούσε με τον Χορν. Όμως, ευτυχώς για εκείνη και τον ελληνικό κινηματογράφο, ξανά βρήκε τη χαρά στο πρόσωπο του Αμερικανού συγγραφέα, Φρέντερικ Γουέικμαν, με τον οποίο παντρεύτηκε και πήγε στην Αμερική. Η Έλλη δεν άντεξε την θυσία που έκανε για χάρη του, να τα παρατήσει όλα και να ζήσουν μαζί στην Αμερική. Έτσι έναν χρόνο αργότερα, επέστρεψε στην αγαπημένη της Ελλάδα και χάρισε στον κινηματογράφο ακόμα πιο όμορφες στιγμές.

Η δεκαετία του ’70 είναι ιδιαίτερα σκληρή για την Έλλη Λαμπέτη. Εξαιτίας της λαχτάρας της για την απόκτηση ενός παιδιού -είχε ήδη χάσει ένα παιδί από τη σχέση της με τον Χορν-, ενεπλάκη σε μία δικαστική περιπέτεια, που κράτησε τέσσερα χρόνια. Οι φυσικοί γονείς της μικρής Ελίζας, την οποία είχε υιοθετήσει, διεκδίκησαν και πήραν την κηδεμονία του παιδιού το 1974.

Τα επόμενα χρόνια ήταν μία μάχη με την επάρατο νόσο, από την οποία είχε προσβληθεί από το 1967. Δεν το έβαλε κάτω και συνέχισε να παίζει στο θέατρο, αποσπώντας εντυπωσιακές κριτικές. Η τελευταία της εμφάνιση γίνεται το 1981, στο έργο «Σάρα – Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού»

Η τελευταία τηλεοπτική της συνέντευξη

Το Αρχείο της ΕΡΤ φιλοξενεί την τελευταία της τηλεοπτική συνέντευξη, η οποία είναι πραγματικά ένα σπάνιο ντοκουμέντο. Η συγκεκριμένη εκπομπή ήταν αφιερωμένη στην Έλλη Λαμπέτη με αφορμή το έργο «Φιλουμένα Μαρτουράνο» σε σκηνοθεσία του Μάουρο Μπολονίνι, που παιζόταν με μεγάλη επιτυχία την περίοδο 1978-1979 στο θέατρο Σούπερ Στάρ.

Στη συνέντευξη, η Έλλη Λαμπέτη μιλάει αναλυτικά για τον ρόλο της Φιλουμένα Μαρτουράνο στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Εντουάρντο ντε Φιλίππο. Η ερμηνεία της υπήρξε ανεπανάληπτη και είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της πάνω στο σανίδι. Η Έλλη Λαμπέτη δηλώνει ότι ο ρόλος αυτός αποτέλεσε μεγάλη πρόκληση για εκείνην και πως δεν της ταίριαξε από την αρχή. Άρχισε να ψάχνει τον ρόλο και ξαφνικά συνδέθηκε απόλυτα με την ηρωίδα που έπρεπε να ενσκαρκώσει.

Έβλεπε κάθε βράδυ τα δάκρυά της να τρέχουν και κοιτούσε τους τρεις γιους της, ίσως φέρνοντας στο μυαλό της το παιδί που δεν κατάφερε να κάνει ποτέ. Η Έλλη Λαμπέτη εκμυστηρεύεται στη Σούλα Αλεξανδροπούλου τις εσωτερικές διεργασίες που επιστρατεύει για να ανταποκριθεί στην ερμηνεία του ρόλου, φανερώνοντας ταυτόχρονα την υποκριτική της δεινότητα. Η συνέντευξη προβλήθηκε στις 31 Ιανουαρίου του 1979.

Στις 3 Σεπτεμβρίου του 1983, έπειτα από εξαντλητικές θεραπείες, θα χάσει μία από τις πολλές μάχες που έδωσε στη ζωή της, την καθοριστική και θα αφήσει την τελευταία της πνοή σε νοσοκομείο των ΗΠΑ.

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1983 η σορός της μεταφέρθηκε στην Αθήνα και την επομένη κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών ενώ ένα τεράστιο πλήθος, ανάμεσά του και όλοι οι άνθρωποι του θεάτρου, θα τη συνοδεύσει στην τελευταία κατοικία της.

Από newsok

Translate »