Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu δήλωσε ότι η τρέχουσα κρίση στον Περσικό Κόλπο και το Στενό του Ορμούζ θα οδηγήσει σε μεγάλη αλλαγή στους παγκόσμιους ενεργειακούς διαδρόμους, παρόμοια με αυτή που συνέβη μετά τις προηγούμενες πετρελαϊκές κρίσεις.
Τι ακριβώς είπε ο Netanyahu
Σε πρόσφατη τοποθέτησή του, ο Netanyahu τόνισε:
«Ως αποτέλεσμα της πετρελαϊκής κρίσης, ο κόσμος διαφοροποίησε τις πηγές ενέργειάς του. Βρήκαν πετρέλαιο σε νέα μέρη και δημιούργησαν νέες διαδρομές ανεφοδιασμού. Αυτό ακριβώς θα συμβεί και εδώ. Σας το λέω ήδη: θα αρχίσουν να ψάχνουν αγωγούς ενέργειας που θα πηγαίνουν δυτικά αντί μέσω του Κόλπου. Και εμείς έχουμε την ευκαιρία να βρεθούμε σε αυτή τη διαδρομή προς τη Μεσόγειο.»
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η μακροπρόθεσμη λύση για την αποφυγή των «σημείων συμφόρησης» (chokepoints) όπως το Στενό του Ορμούζ και το Μπαμπ ελ Μαντέμπ είναι η δημιουργία χερσαίων αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου που θα διασχίζουν την Αραβική Χερσόνησο και θα καταλήγουν στα ισραηλινά λιμάνια της Μεσογείου.
Το πλαίσιο των δηλώσεων
Οι δηλώσεις αυτές έρχονται εν μέσω της συνεχιζόμενης κρίσης στον Περσικό Κόλπο, μετά τις εντάσεις και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις μεταξύ Ισραήλ, ΗΠΑ και Ιράν. Το Ιράν έχει δείξει την ικανότητά του να διαταράσσει τη ναυσιπλοΐα στο Στενό του Ορμούζ — μέσω του οποίου διέρχεται περίπου το 20-25% του παγκόσμιου πετρελαίου — γεγονός που έχει προκαλέσει ανησυχία για την ενεργειακή ασφάλεια παγκοσμίως.
Ο Netanyahu βλέπει σε αυτή την κρίση μια στρατηγική ευκαιρία για το Ισραήλ να μετατραπεί σε σημαντικό ενεργειακό κόμβο, μεταφέροντας πετρέλαιο και φυσικό αέριο από τα κράτη του Κόλπου προς την Ευρώπη μέσω Μεσογείου, παρακάμπτοντας εντελώς τα ιρανικά «σημεία ελέγχου».
Αντιδράσεις και ρεαλισμός
Παρότι η ιδέα δεν είναι καινούργια (έχει διατυπωθεί και στο παρελθόν), η υλοποίησή της εξαρτάται από σύνθετες γεωπολιτικές συμμαχίες, ιδίως με τη Σαουδική Αραβία και άλλα κράτη του Κόλπου. Μέχρι στιγμής, το Ριάντ δεν έχει δείξει ιδιαίτερο ενθουσιασμό για σχέδια που περνούν μέσα από Ισραήλ.
Ωστόσο, η συνεχιζόμενη αστάθεια στην περιοχή ενισχύει τα επιχειρήματα υπέρ εναλλακτικών διαδρομών, ενώ η Ευρώπη αναζητά τρόπους μείωσης της εξάρτησής της από ασταθείς ενεργειακές οδούς.