Το Λικούντ του Μπέντζαμιν Νετανιάχου διατηρεί την πρώτη θέση, αλλά κανένα στρατόπεδο δεν εξασφαλίζει αυτοδυναμία – Τα αραβικά κόμματα αναδεικνύονται σε καθοριστικό παράγοντα και οι διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης αναμένονται δύσκολες
Το Ισραήλ εισέρχεται σε μια νέα περίοδο πολιτικής αβεβαιότητας μετά τις βουλευτικές εκλογές της 27ης Οκτωβρίου 2026. Το Λικούντ του πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου εμφανίζεται ως το μεγαλύτερο κόμμα, ωστόσο η κατανομή των εδρών δεν εξασφαλίζει σε κανένα από τα δύο βασικά πολιτικά στρατόπεδα την πλειοψηφία των 61 εδρών στην 120μελή Κνεσέτ.
Τα προσωρινά αποτελέσματα μεταβάλλονταν καθώς προχωρούσε η καταμέτρηση. Σε νεότερη ενημέρωση της 28ης Οκτωβρίου, το μπλοκ του Νετανιάχου υπολογιζόταν στις 53 έδρες, το στρατόπεδο της αντιπολίτευσης που συνδέεται με τον Γκάντι Αϊζενκότ στις 48, ενώ τα αραβικά κόμματα συγκέντρωναν συνολικά 19 έδρες.
Η εικόνα αυτή αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα: από τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης υπό τον Νετανιάχου ή μια εναλλακτική συμμαχία της αντιπολίτευσης έως μια κυβέρνηση μειοψηφίας ή την προκήρυξη νέων εκλογών.
Η προσωρινή κατανομή των εδρών
Τα νεότερα διαθέσιμα στοιχεία αποτυπώνουν μια Βουλή χωρίς σαφή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Η κατανομή των εδρών παραμένει προσωρινή, καθώς συνεχίζεται η καταμέτρηση και εκκρεμούν οι ειδικές κατηγορίες ψήφων.
| Κόμμα | Ηγέτης | Έδρες |
|---|---|---|
| Λικούντ | Μπέντζαμιν Νετανιάχου | 26 |
| Γιασάρ | Γκάντι Αϊζενκότ | 21 |
| Μπεγιάχαντ («Μαζί») | Ναφτάλι Μπένετ | 12 |
| Κοινή Λίστα | — | 12 |
| Δημοκράτες | Γιαΐρ Γκολάν | 8 |
| Γισραέλ Μπεγιτένου | Αβιγκντόρ Λίμπερμαν | 7 |
| Σας | Αριέλ Ντερί | 7 |
| Ενωμένος Ιουδαϊσμός της Τορά | — | 7 |
| Οτζμά Γιεουντίτ | Ιταμάρ Μπεν Γκβίρ | 7 |
| Θρησκευτικός Σιωνισμός | Μπεζαλέλ Σμότριτς | 6 |
| Ραάμ | Μανσούρ Αμπάς | 7 |
Η συγκεκριμένη κατανομή αντιστοιχεί σε προσωρινή εικόνα 120 εδρών. Οι αριθμοί μπορεί να μεταβληθούν μέχρι την ολοκλήρωση της καταμέτρησης και την επίσημη επικύρωση των αποτελεσμάτων.
Η συμμετοχή έφτασε το 77,7%, στο υψηλότερο επίπεδο από το 1999, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία. Παράλληλα, η ισχυρή παρουσία των αραβικών κομμάτων αναδεικνύει τον ρόλο τους στις επόμενες πολιτικές διαβουλεύσεις.
Γιατί δεν έχει κριθεί ακόμη η αναμέτρηση
Το γεγονός ότι το Λικούντ αναδεικνύεται πρώτο κόμμα δεν σημαίνει ότι ο Νετανιάχου διαθέτει αυτομάτως τις ψήφους που χρειάζεται για να σχηματίσει κυβέρνηση. Στο ισραηλινό κοινοβουλευτικό σύστημα, η πρωτιά ενός κόμματος δεν ισοδυναμεί με εξασφαλισμένη κυβερνητική πλειοψηφία.
Από την άλλη πλευρά, η αντιπολίτευση δεν έχει ακόμη συγκεντρώσει τις απαιτούμενες έδρες για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Η αριθμητική της Κνεσέτ καθιστά κρίσιμη τη στάση των αραβικών κομμάτων, τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν την έκβαση των διαπραγματεύσεων, είτε με συμμετοχή σε μια συμφωνία είτε με κοινοβουλευτική στήριξη από έξω.
Στην τελική εικόνα ενδέχεται να επιδράσουν και οι ψήφοι σε διπλούς φακέλους, στους οποίους περιλαμβάνονται ψήφοι στρατιωτικών, διπλωματών και άλλων ειδικών κατηγοριών εκλογέων. Η καταμέτρησή τους μπορεί να μετακινήσει έδρες, ιδίως για κόμματα που βρίσκονται κοντά στο εκλογικό όριο.
Τι λένε Νετανιάχου και Αϊζενκότ
Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου επιδιώκει να αξιοποιήσει την πρωτιά του Λικούντ για να συγκροτήσει νέα δεξιά κυβέρνηση. Έχει υποστηρίξει την ανάγκη σχηματισμού μιας ισχυρής δεξιάς κυβέρνησης και έχει απορρίψει το ενδεχόμενο να εξαρτάται η διακυβέρνηση από αραβικά κόμματα.
Ο Γκάντι Αϊζενκότ, πρώην αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων και επικεφαλής του Γιασάρ, επιδιώκει να συγκροτήσει εναλλακτική κυβερνητική πλειοψηφία. Το στρατόπεδό του βρίσκεται, ωστόσο, αντιμέτωπο με σημαντικές αριθμητικές δυσκολίες και πολιτικές διαφωνίες μεταξύ των κομμάτων που αντιτίθενται στον Νετανιάχου.
Την ίδια στιγμή, στελέχη των αραβικών κομμάτων έχουν αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να συμβάλουν στην απομάκρυνση της σημερινής κυβέρνησης. Η στάση τους θα μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστική, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει συμφωνηθεί η συμμετοχή τους σε έναν νέο κυβερνητικό συνασπισμό.
Οι πέντε δρόμοι προς την επόμενη κυβέρνηση
Τα αποτελέσματα διαμορφώνουν πέντε βασικά σενάρια για την επόμενη ημέρα της ισραηλινής πολιτικής σκηνής.
1. Νέα δεξιά κυβέρνηση υπό τον Νετανιάχου
Το πρώτο σενάριο είναι η ανασυγκρότηση του σημερινού κυβερνητικού στρατοπέδου, με το Λικούντ, τα υπερορθόδοξα κόμματα και τους ακροδεξιούς εταίρους του. Με περίπου 53 έδρες, ωστόσο, ο συνασπισμός θα χρειαζόταν πρόσθετη κοινοβουλευτική στήριξη για να φτάσει τις 61. Η εξασφάλισή της θα απαιτούσε είτε μεταβολές στην τελική κατανομή των εδρών είτε συμφωνίες με βουλευτές ή κόμματα εκτός του σημερινού μπλοκ.
2. Κυβέρνηση της αντιπολίτευσης με επικεφαλής τον Αϊζενκότ
Το δεύτερο σενάριο προβλέπει συνεργασία του Γιασάρ με το Μπεγιάχαντ του Ναφτάλι Μπένετ, τους Δημοκράτες του Γιαΐρ Γκολάν και το Γισραέλ Μπεγιτένου του Αβιγκντόρ Λίμπερμαν. Το συγκεκριμένο στρατόπεδο υπολογίζεται σε περίπου 48 έδρες και απέχει σημαντικά από την αυτοδυναμία.
Για να προχωρήσει μια τέτοια συμφωνία, θα απαιτούνταν πρόσθετη στήριξη και υπέρβαση των διαφορών μεταξύ των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
3. Κυβέρνηση μειοψηφίας με εξωτερική στήριξη αραβικών κομμάτων
Μια άλλη πιθανότητα είναι ο σχηματισμός κυβέρνησης που δεν θα διαθέτει σταθερή πλειοψηφία 61 βουλευτών, αλλά θα μπορεί να εξασφαλίζει την απαραίτητη κοινοβουλευτική υποστήριξη σε κρίσιμες ψηφοφορίες.
Σε αυτό το σενάριο, τα αραβικά κόμματα θα μπορούσαν να στηρίξουν ή να διευκολύνουν μια εναλλακτική κυβέρνηση χωρίς να συμμετέχουν επισήμως σε αυτήν. Πρόκειται, ωστόσο, για πολιτικά δύσκολη επιλογή, καθώς ορισμένα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν εκφράσει επιφυλάξεις για μια τέτοια συνεργασία.
4. Κυβέρνηση εθνικής ενότητας
Μια συμφωνία μεταξύ του Λικούντ και δυνάμεων της αντιπολίτευσης θα μπορούσε να δημιουργήσει ευρύτερη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Ένα τέτοιο σχήμα θα περιόριζε την εξάρτηση από μικρότερους εταίρους, αλλά θα απαιτούσε σημαντικούς συμβιβασμούς σε ζητήματα πολιτικής και στην κατανομή της εξουσίας.
Προς το παρόν, δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη συμφωνία για κυβέρνηση εθνικής ενότητας, ενώ οι δημόσιες τοποθετήσεις των πολιτικών αρχηγών δείχνουν ότι παραμένουν σημαντικά εμπόδια.
5. Νέες εκλογές
Αν κανένα στρατόπεδο δεν καταφέρει να συγκροτήσει βιώσιμη κυβέρνηση, η χώρα θα μπορούσε να οδηγηθεί εκ νέου στις κάλπες. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα παρέτεινε την πολιτική αβεβαιότητα και θα διατηρούσε τον Νετανιάχου στη θέση του υπηρεσιακού πρωθυπουργού μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία σχηματισμού νέας κυβέρνησης.
Το Ισραήλ έχει αντιμετωπίσει επανειλημμένα εκλογικά αδιέξοδα τα προηγούμενα χρόνια, γεγονός που καθιστά το συγκεκριμένο σενάριο υπαρκτό, χωρίς να σημαίνει ότι είναι ήδη η επικρατέστερη επιλογή.
Ποια είναι τα επόμενα βήματα
Μετά την οριστικοποίηση των αποτελεσμάτων, ο πρόεδρος του Ισραήλ, Ισαάκ Χέρτζογκ, θα διαβουλευτεί με τα κοινοβουλευτικά κόμματα και θα αναθέσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον υποψήφιο που θεωρεί ότι έχει τις περισσότερες πιθανότητες να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική υποστήριξη.
Ο εντολοδόχος θα πρέπει να διαπραγματευτεί με τα κόμματα, να συμφωνήσει σε κυβερνητικό πρόγραμμα και να συγκεντρώσει την απαιτούμενη στήριξη στην Κνεσέτ. Αν αποτύχει, η διαδικασία μπορεί να συνεχιστεί με άλλον υποψήφιο, σύμφωνα με τις προβλεπόμενες συνταγματικές διαδικασίες.
Μέχρι να ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία, ο Νετανιάχου παραμένει πρωθυπουργός σε υπηρεσιακή βάση.
Το βασικό συμπέρασμα από τις εκλογές είναι ότι η πρωτιά του Λικούντ δεν αρκεί για να εξασφαλίσει στον Νετανιάχου νέα κυβερνητική θητεία. Η επόμενη κυβέρνηση θα εξαρτηθεί από τις συμμαχίες που θα σχηματιστούν, τη στάση των αραβικών κομμάτων και την ικανότητα των πολιτικών αρχηγών να ξεπεράσουν τις μεταξύ τους διαφωνίες. Το Ισραήλ βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια περίοδο διαπραγματεύσεων που μπορεί να καθορίσει την πολιτική του πορεία για τα επόμενα χρόνια.