Την παραπομπή του πρώην υφυπουργού και βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο σχολιάζει το Γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, με αφορμή την εξέλιξη στην υπόθεση των χειρισμών στον χώρο του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η παραπομπή έρχεται σε συνέχεια της πρότασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής, με βάση τη δικογραφία που είχε διαβιβαστεί στη Βουλή.
Το ΠΑΣΟΚ αναφέρει ότι στόχος της πρότασής του ήταν να ανοίξει ο δρόμος για δικαστική διερεύνηση από τον φυσικό δικαστή, υπογραμμίζοντας ότι η λογοδοσία αποτελεί, όπως σημειώνει, «θεμελιώδη υποχρέωση απέναντι στους πολίτες».
Στην ανακοίνωση γίνεται επίσης αναφορά στη στάση της Νέας Δημοκρατίας κατά την κοινοβουλευτική διαδικασία. Το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι τότε η κυβερνητική πλειοψηφία υποστήριζε πως δεν προέκυπταν ποινικές ενδείξεις σε βάρος του Χρήστου Τριαντόπουλου από τα στοιχεία της δικογραφίας, ενώ στη συνέχεια, σύμφωνα με το κόμμα, η διαδικασία της προκαταρκτικής εξέτασης δεν ολοκληρώθηκε.
Το ΠΑΣΟΚ θέτει το ερώτημα εάν η κυβέρνηση εξακολουθεί να θεωρεί ότι η κοινοβουλευτική διαδικασία και η παραπομπή στη δικαστική διερεύνηση ήταν περιττές.
«Η θέση μας ήταν και είναι καθαρή: καμία συγκάλυψη, καμία προνομιακή μεταχείριση, καμία θεσμική έκπτωση», αναφέρει χαρακτηριστικά το Γραφείο Τύπου του κόμματος.
Η θέση του ΠΑΣΟΚ για το άρθρο 86
Το ΠΑΣΟΚ συνδέει την υπόθεση και με την προτεινόμενη συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 86, που αφορά την ποινική ευθύνη υπουργών.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η Νέα Δημοκρατία είχε προτείνει την αναθεώρηση του άρθρου, αλλά το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι η πρόταση διατηρούσε την αρμοδιότητα της εκάστοτε κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας για την παραπομπή ερευνώμενων μελών της κυβέρνησης.
Το ΠΑΣΟΚ χρησιμοποιεί για τη συγκεκριμένη εξέλιξη τη φράση «άλλαξε Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς», υποστηρίζοντας ότι η κυβερνητική πρόταση δεν αντιμετωπίζει, κατά την άποψή του, το ζήτημα της ατιμωρησίας.
Σε αντίθεση, το ΠΑΣΟΚ αναφέρει ότι προτείνει η παραπομπή υπουργών να αποφασίζεται από ειδικά δικαστικά όργανα, χωρίς να απαιτείται έγκριση της εκάστοτε κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.