Το βασικό εύρημα: Άνθρωποι με διαβήτη δήλωσαν καλύτερη ποιότητα ζωής την επόμενη ημέρα, όταν το σάκχαρό τους είχε μεγαλύτερη διακύμανση, αρκεί να παρέμενε εντός ασφαλών ορίων.
Νέα έρευνα που παρουσιάζεται από σήμερα, 28 Σεπτεμβρίου, στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας για τη Μελέτη του Διαβήτη (EASD) στο Μιλάνο, φέρνει μια απρόσμενη οπτική. Η στενή, σχεδόν «χειρουργική» ρύθμιση της γλυκόζης ίσως συνοδεύεται από ένα κρυφό βάρος στην καθημερινή ζωή.
Πώς έγινε η μελέτη: Η ομάδα του καθηγητή Dominic Ehrmann, από το Ερευνητικό Ινστιτούτο Diabetes Academy Mergentheim στη Γερμανία, συνέδεσε τα δεδομένα συσκευών συνεχούς παρακολούθησης γλυκόζης (CGM) με ημερήσιες αξιολογήσεις ποιότητας ζωής που έδιναν οι ίδιοι οι συμμετέχοντες.
Ποιοι συμμετείχαν: Αναλύθηκαν στοιχεία από 400 ανθρώπους με διαβήτη. Το 72% είχε διαβήτη τύπου 1 και το 28% τύπου 2. Η μέση ηλικία ήταν 47 ετών και η μέση γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c) 7,6%.
Τι διαπιστώθηκε:
- Περισσότερος χρόνος εντός φυσιολογικού εύρους γλυκόζης την προηγούμενη ημέρα συνδέθηκε με καλύτερη ποιότητα ζωής την επόμενη.
- Το ίδιο συνέβη και με την υψηλότερη από τη συνηθισμένη μεταβλητότητα της γλυκόζης, και αυτό ήταν το απρόσμενο εύρημα.
- Ο χρόνος πάνω ή κάτω από το ασφαλές εύρος δεν έδειξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση.
- Ο καλός ύπνος και τα υψηλά επίπεδα ενέργειας συνδέθηκαν επίσης με καλύτερη ποιότητα ζωής την επόμενη ημέρα.
Πώς το ερμηνεύουν οι ερευνητές: Όπως σημειώνουν, οι άνθρωποι ίσως βιώνουν χαμηλότερη ποιότητα ζωής όταν προσπαθούν να περιορίσουν υπερβολικά τις διακυμάνσεις. Ο λόγος μπορεί να είναι το βάρος ή οι περιορισμοί που φέρνει αυτή η προσπάθεια, με αποτέλεσμα κάποιοι να νιώθουν ότι δεν μπορούν να συμμετέχουν με ασφάλεια σε ορισμένες δραστηριότητες.
Τι δεν σημαίνει το εύρημα: Η μελέτη δεν καλεί κανέναν να χαλαρώσει τη ρύθμιση του διαβήτη ούτε να ξεπερνά τα ασφαλή όρια. Οι διακυμάνσεις που εξετάστηκαν ήταν εντός ασφαλούς εύρους. Πρόκειται για παρατηρησιακά ευρήματα που παρουσιάζονται σε συνέδριο, οπότε δείχνουν συσχέτιση και όχι αιτιώδη σχέση.
Γιατί έχει σημασία: Η διατήρηση και η βελτίωση της ποιότητας ζωής θεωρείται κεντρικός στόχος της θεραπείας του διαβήτη. Τα ευρήματα ενισχύουν την ιδέα ότι η ευεξία ίσως εξαρτάται από κάτι περισσότερο από το να διατηρείται το σάκχαρο όσο πιο σταθερό γίνεται.
Σημαντικό: Οποιαδήποτε αλλαγή στη θεραπεία ή τους στόχους ρύθμισης πρέπει να γίνεται μόνο σε συνεργασία με τον θεράποντα ιατρό.
Πηγές: ανακοίνωση EASD μέσω EurekAlert!, News-Medical.net, Medical Xpress, SciTechDaily.