Την ημέρα της Μαύρης Επετείου του 1974, Ερντογάν και Φιντάν προκαλούν με αναρτήσεις για την Κύπρο

User avatar placeholder
Written by NewsOk Team

20 Ιουλίου 2026

Στις 20 Ιουλίου 2026, ημέρα κατά την οποία η Ελλάδα και η Κύπρος τιμούν τη μνήμη των θυμάτων της τουρκικής εισβολής του 1974, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν δημοσίευσαν αναρτήσεις που περιγράφουν την εισβολή ως «Ειρηνευτική Επιχείρηση» και γιορτάζουν την επέτειό της.

Τι έγραψε ο Ερντογάν

Στην ανάρτησή του στο X, ο Ερντογάν αναφέρθηκε στη 52η επέτειο της «Κυπριακής Ειρηνευτικής Επιχείρησης», τιμώντας με ευλάβεια τους πεσόντες και με ευγνωμοσύνη τους βετεράνους. Ο Τούρκος πρόεδρος συνεχάρη τον τουρκοκυπριακό λαό για τη «Γιορτή Ειρήνης και Ελευθερίας της 20ής Ιουλίου» — όρος με τον οποίο η τουρκική πλευρά χαρακτηρίζει επίσημα την επέτειο — και έστειλε χαιρετισμούς στους «Τουρκοκύπριους αδελφούς» του. Στο ίδιο μήνυμα, δεσμεύτηκε ότι η Τουρκία, ως «μητέρα πατρίδα και εγγυήτρια χώρα», δεν θα αφήσει ποτέ μόνο τον τουρκοκυπριακό λαό στον «δίκαιο αγώνα» του. Την ανάρτηση συνόδευε αφίσα με τίτλο «Κύπρος: Ειρηνευτική Επιχείρηση, 20 Ιουλίου 1974».

Το μήνυμα Φιντάν και το ρεπερτόριο της Άγκυρας

Ο Χακάν Φιντάν, με ανάρτησή του στο ίδιο πνεύμα, μίλησε για γιορτασμό με υπερηφάνεια και ενθουσιασμό της 52ης επετείου μιας επιχείρησης που, όπως υποστήριξε, εξασφάλισε την ελευθερία, την ασφάλεια και το μέλλον του τουρκοκυπριακού λαού. Επικαλέστηκε τη Συνθήκη Εγγυήσεων του 1960 ως νομική βάση της επέμβασης, περιέγραψε τον τουρκικό στρατό ως θεμελιωτή της «ειρήνης και σταθερότητας» στο νησί για πάνω από μισό αιώνα, και απέτισε φόρο τιμής στους στρατιώτες και μαχητές που έπεσαν στην επιχείρηση.

Τα δύο μηνύματα δεν αποτελούν μεμονωμένη κίνηση: την ίδια ημέρα, ανάλογες αναρτήσεις δημοσίευσαν και το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, καθώς και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Νουμάν Κουρτουλμούς, μιλώντας με τους ίδιους όρους για «ειρηνευτική επιχείρηση» και «ιστορικό σταθμό» στον αγώνα για την ελευθερία των Τουρκοκυπρίων.

Γιατί θεωρείται πρόκληση

Η επιλογή της ορολογίας δεν είναι τυχαία ούτε νέα — αποτελεί πάγια τουρκική αφήγηση εδώ και δεκαετίες. Ωστόσο, η δημοσίευσή της την ίδια ακριβώς ημέρα κατά την οποία η Ελλάδα και η Κύπρος τηρούν εθνικό πένθος για τα θύματα της εισβολής, τους αγνοούμενους και τους πρόσφυγες, ενισχύει τον προκλητικό χαρακτήρα του μηνύματος στα μάτια της ελληνικής και κυπριακής πλευράς.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η διεθνής κοινότητα δεν αναγνωρίζει τον χαρακτηρισμό «ειρηνευτική επιχείρηση». Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, μέσω διαδοχικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας (μεταξύ άλλων τα ψηφίσματα 353, 357 και 541), έχει καταδικάσει την τουρκική στρατιωτική εισβολή του 1974 και δεν αναγνωρίζει το ψευδοκράτος που ανακηρύχθηκε στα κατεχόμενα εδάφη το 1983. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει επίσης καταδικάσει επανειλημμένα την Τουρκία για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο.

Η απάντηση Αθήνας και Λευκωσίας

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών απάντησε την ίδια ημέρα με ανακοίνωσή του, τονίζοντας πως το Κυπριακό παραμένει διεθνές ζήτημα παράνομης εισβολής και κατοχής κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΗΕ. Η Αθήνα υπογράμμισε ότι η εισβολή της 20ής Ιουλίου 1974 προκάλεσε τον εδαφικό ακρωτηριασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα το συνεχιζόμενο δράμα χιλιάδων αγνοουμένων, εκτοπισμένων και εγκλωβισμένων.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, σε δική του ανάρτηση, τόνισε ότι η μνήμη παραμένει ζωντανή πενήντα δύο χρόνια μετά, τιμώντας τους πεσόντες και τους αγνοούμενους, ενώ επανέλαβε ότι το ζήτημα παραμένει μία υπόθεση παράνομης κατοχής.

Το συμπέρασμα

Οι φετινές αναρτήσεις Ερντογάν και Φιντάν εντάσσονται σε ένα πάγιο μοτίβο επικοινωνιακής πολιτικής της Άγκυρας, που εδώ και δεκαετίες επιχειρεί να παρουσιάσει την εισβολή του 1974 ως πράξη προστασίας και όχι κατάκτησης. Η επιλογή του συγκεκριμένου λεξιλογίου, ιδίως σε μια ημέρα βαθιάς εθνικής μνήμης για την Ελλάδα και την Κύπρο, συνεχίζει να λειτουργεί ως σημείο τριβής στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ενώ το Κυπριακό παραμένει, μισό αιώνα μετά, ένα ανοιχτό διεθνές ζήτημα χωρίς λύση.