Νετανιάχου για τον τον αδελφό του Γιόνι: «Θα συνεχίσουμε να κρατάμε με υπερηφάνεια τον πυρσό της αποστολής σου για να εξασφαλίσουμε την αιωνιότητα του Ισραήλ»

21 Ιουνίου 2026

Ιερουσαλήμ, 21 Ιουνίου 2026 – Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δημοσίευσε συγκινητική ανάρτηση για την 50ή επέτειο του θανάτου του μεγαλύτερου αδελφού του, Γιονάθαν (Γιόνι) Νετανιάχου, ο οποίος σκοτώθηκε κατά την επιχείρηση απελευθέρωσης ομήρων στο Εντεμπέ της Ουγκάντας το 1976.

Στην ανάρτησή του ο κ. Νετανιάχου ανέφερε:

«Πενήντα χρόνια πέρασαν από τότε που έπεσε ο μεγαλύτερος αδελφός μου, ο Γιόνι, στην επιχείρηση ηρωισμού για την απελευθέρωση των ομήρων στο Εντεμπέ.
Πενήντα χρόνια πέρασαν, Γιόνι, και δεν υπάρχει ούτε μία μέρα που να μην σκέφτομαι εσένα. Σε θυμάμαι με άπειρη νοσταλγία, με βαθύ πόνο, με τεράστια υπερηφάνεια.»

Ο πρωθυπουργός διάβασε απόσπασμα από γράμμα του Γιόνι μετά τον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, όπου ο αδελφός του έγραφε ότι προτιμά να ζει σε συνεχή πόλεμο παρά να είναι μέρος ενός περιπλανώμενου εβραϊκού λαού, και δεσμεύτηκε ότι το Ισραήλ δεν θα είναι «ένα παροδικό επεισόδιο».

Το Ιστορικό

Ο Γιονάθαν Νετανιάχου ήταν διοικητής της μονάδας Sayeret Matkal και σκοτώθηκε κατά την Επιχείρηση Εντεμπέ (4 Ιουλίου 1976), μία από τις πιο τολμηρές επιχειρήσεις διάσωσης ομήρων στην ιστορία. Ήταν ο μόνος Ισραηλινός στρατιώτης που έχασε τη ζωή του στην επιχείρηση.

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου απέτισε φόρο τιμής στους πεσόντες, τις οικογένειές τους, τους μαχητές και τους τραυματίες, τονίζοντας ότι η θυσία του Γιόνι και άλλων ηρώων συνεχίζει να εμπνέει τις νέες γενιές.

Αναλυτικά ο Νετανιάχου είπε:

Πενήντα χρόνια πέρασαν από τότε που έπεσε ο μεγαλύτερος αδελφός μου, ο Γιόνι, στην επιχείρηση ηρωισμού για την απελευθέρωση των ομήρων στο Εντεμπέ.

Πενήντα χρόνια πέρασαν, Γιόνι, και δεν υπάρχει ούτε μία μέρα που να μην σκέφτομαι εσένα.

Σε θυμάμαι με άπειστη νοσταλγία, με βαθύ πόνο, με τεράστια υπερηφάνεια. Λυπάμαι για σένα, αδελφέ μου Γιονάθαν, μου λείπεις πολύ. Ήσουν υπέροχος αδελφός για μένα και τον Εϊντό και υπέροχος γιος για τους γονείς μας.

Λίγες εβδομάδες μετά τον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, ο Γιόνι μου έγραψε:

«Προτιμώ να ζω εδώ μέσα σε έναν συνεχή πόλεμο παρά να είμαι μέρος του περιπλανώμενου εβραϊκού λαού. Εφόσον δεν έχω πρόθεση να πω στα εγγόνια μου για το κράτος των Εβραίων στον 20ό αιώνα σαν μια παροδική και σύντομη επεισόδιο σε χιλιάδες χρόνια περιπλανήσεων, σκοπεύω να κρατηθώ εδώ με μεγάλη δύναμη».

Του υποσχέθηκα σήμερα: Το κράτος του Ισραήλ δεν θα είναι ένα παροδικό επεισόδιο.

Κατά τη διάρκεια των πενήντα ετών μετά την πτώση σου, Γιόνι, αναδείχθηκαν νέες γενιές ηρώων.

Πενήντα χρόνια πέρασαν, Γιόνι, και σε συναντώ στο πεδίο. Σε συναντώ στο πνεύμα του ηρωισμού και της θυσίας των μαχητών μας.

Αγκαλιάζω τις οικογένειες των πεσόντων, που εγώ και η οικογένειά μου γνωρίζουμε το βάθος του πένθους τους.

Αποδίδω φόρο τιμής στους ηρωικούς στρατιώτες μας και στους ηρωικούς διοικητές μας και στους τραυματίες μας στο σώμα και στην ψυχή, που και αυτοί είναι ήρωες. Κάποιοι από αυτούς βρίσκονται εδώ σήμερα.

Είναι αποφασισμένοι να εξασφαλίσουν ότι ο νήμας της ζωής του λαού του Ισραήλ στη γη του δεν θα διακοπεί, και πολλοί από αυτούς, Γιόνι, αντλούν έμπνευση από την ιστορία της ζωής σου και τα γράμματά σου, όπως οι επόμενες γενιές θα αντλήσουν έμπνευση από την ιστορία του ηρωισμού και της θυσίας τους.

Γιόνι, ο μεγαλύτερος και αγαπημένος μου αδελφός, η νοσταλγία μου για σένα δεν θα σταματήσει μέχρι την τελευταία μου μέρα. Και σε αυτή την περίσταση σου υπόσχομαι ότι θα συνεχίσω, και όλοι μας θα συνεχίσουμε, να κρατάμε με υπερηφάνεια τον πυρσό της αποστολής σου για να εξασφαλίσουμε την αιωνιότητα του Ισραήλ.