Η Αν Ρόμπινσον, η κοκκινομάλλα ηθοποιός που έμεινε στην ιστορία ως η Sylvia Van Buren στην κλασική ταινία επιστημονικής φαντασίας Ο Πόλεμος των Κόσμων (1953) του George Pal, απεβίωσε σε ηλικία 96 ετών. Η είδηση του θανάτου της, που συνέβη στις 26 Σεπτεμβρίου 2025 στο σπίτι της στο Λος Άντζελες, έγινε γνωστή δημοσίως μόλις πρόσφατα.
Γεννημένη στις 25 Μαΐου 1929 στο Χόλιγουντ, η Ρόμπινσον ξεκίνησε την καριέρα της ως κασκαντέρ ιππασίας και γρήγορα πέρασε σε ρόλους ηθοποιού. Η ερμηνεία της ως της δασκάλας βιβλιοθηκονόμου που ερωτεύεται τον καθηγητή Clayton Forrester (Gene Barry) στην εμβληματική ταινία, η οποία κέρδισε Όσκαρ Ειδικών Εφέ, την καθιέρωσε ως εικόνα της sci-fi δεκαετίας του ’50. Η σκηνή όπου ένας Μαρσιάνος την αγγίζει στον ώμο παραμένει μία από τις πιο ανατριχιαστικές στιγμές του κινηματογράφου εκείνης της εποχής.
Η ίδια είχε πει χαρακτηριστικά σε συνεντεύξεις της ότι «πήρε περισσότερα από τον Πόλεμο των Κόσμων από ό,τι η Vivien Leigh από το Όσα Παίρνει ο Άνεμος». Η ταινία σημάδεψε τη ζωή της, καθώς επανήλθε στον ρόλο της Sylvia σε επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς War of the Worlds (1988-1990), ενώ το 2005 ο Steven Spielberg την προσκάλεσε μαζί με τον Gene Barry για ένα cameo στην δική του διασκευή, όπου επανέλαβαν την εμβληματική σκηνή.
Πέρα από τον Πόλεμο των Κόσμων, η Ρόμπινσον πρωταγωνίστησε στην κινηματογραφική version του Dragnet (1954) δίπλα στον Jack Webb, συμμετείχε σε πολλές δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές της εποχής (Perry Mason, Alfred Hitchcock Presents, Rawhide κ.ά.) και είχε εμφανίσεις σε φιλμ όπως το Imitation of Life. Είχε επίσης μια ενδιαφέρουσα προσωπική ζωή: το 1957 παντρεύτηκε τον διάσημο τορεάδορ Jaime Bravo στο Μεξικό, με τον οποίο απέκτησε δύο γιους, ενώ αργότερα εργάστηκε και ως voice-over artist.
Η οικογένειά της, συμπεριλαμβανομένης της εγγονής της Tori Bravo, επιβεβαίωσε τον θάνατό της. Η Ρόμπινσον έζησε μια μακριά και γεμάτη ζωή, παραμένοντας αγαπητή στους λάτρεις της κλασικής επιστημονικής φαντασίας που τη θυμούνται ως σύμβολο μιας εποχής όπου οι Μαρσιάνοι απειλούσαν τη Γη και οι ηρωίδες έδειχναν θάρρος και ευαισθησία ταυτόχρονα.
