Με βαθιά θλίψη ανακοίνωσε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Στέφανος Κασσελάκης, τον θάνατο του Αλέξη Αθανασόπουλου, ενός από τους πιο γνωστούς και αγαπητούς εργαζόμενους του κόμματος στην έδρα της Κουμουνδούρου.
Σε συγκινητική ανάρτησή του, ο κ. Κασσελάκης χαρακτήρισε τον Αλέξη Αθανασόπουλο ως τον πρώτο άνθρωπο που του άνοιξε την πόρτα στον ΣΥΡΙΖΑ με χαμόγελο, όταν ήταν ακόμα υποψήφιος στην Επικρατεία. Τόνισε ότι ήταν ο πρώτος που τον αγκάλιασε χωρίς κανέναν ενδοιασμό όταν εξελέγη Πρόεδρος του κόμματος.
«Ο θυρωρός της Κουμουνδούρου αλλά και η ψυχή του κόμματος», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Κασσελάκης, περιγράφοντας τον Αλέξη ως άνθρωπο που ενσάρκωνε την πραγματική σοφία της καθημερινότητας και της βάσης του κόμματος.
Στην ανάρτησή του ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύπτει ότι για έναν ολόκληρο χρόνο μοιράζονταν το ίδιο κτίριο και ο Αλέξης του έδινε συχνά συμβουλές. «Ήταν πολύ υπερήφανος για τον γιο του και τη σταδιοδρομία του. Ήταν πολύ ανήσυχος για την κοινωνία και τον πολιτικό μας χώρο», σημείωσε.
Το πλήρες μήνυμα του Στέφανου Κασσελάκη: «Μόλις έμαθα με μεγάλη θλίψη ότι έφυγε από κοντά μας ο Αλέξης Αθανασόπουλος… Καλό ταξίδι, Αλέξη. Θα σε θυμάμαι για πάντα.»
Θερμά συλλυπητήρια εξέφρασε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στην οικογένεια, τους συγγενείς και τους συντρόφους του εκλιπόντος.
Η είδηση του θανάτου του Αλέξη Αθανασόπουλου έχει προκαλέσει συγκίνηση στον χώρο της Αριστεράς, όπου ήταν ιδιαίτερα αγαπητός για τον απλό, ανθρώπινο και πάντα θετικό χαρακτήρα του.
Αναλυτικά η ανάρτηση του Στέφανου Κασσελάκη:
Μόλις έμαθα με μεγάλη θλίψη ότι έφυγε από κοντά μας ο Αλέξης Αθανασόπουλος.
Ο Αλέξης ήταν ο πρώτος – κυριολεκτικά – που μου άνοιξε την πόρτα στο ΣΥΡΙΖΑ με χαμόγελο από τότε που ήμουν υποψήφιος στο Επικρατείας και ο πρώτος που χωρίς κανέναν ενδοιασμό με αγκάλιασε ως Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Ο θυρωρός της Κουμουνδούρου αλλά και η ψυχή του κόμματος.
Ήταν πολύ υπερήφανος για τον γιο του και τη σταδιοδρομία του. Ήταν πολύ ανήσυχος για την κοινωνία και τον πολιτικό μας χώρο. Στον έναν χρόνο που μοιραστήκαμε στο ίδιο κτίριο, με συμβούλευε συχνά. Ήταν άνθρωποι σαν τον Αλέξη που μου έδειξαν ότι η πραγματική σοφία υπάρχει όχι στον 7ο όροφο, αλλά στο ισόγειο. Όχι στα σαλόνια αλλά μέσα στην κοινωνία – αρκεί να θέλεις να ακούσεις.
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στους συγγενείς και στους συντρόφους του.
Καλό ταξίδι, Αλέξη.
Θα σε θυμάμαι για πάντα.