Μια συναρπαστική νέα μελέτη από τη NASA και το Πανεπιστήμιο Penn State υποδηλώνει ότι ίχνη αρχαίας ζωής στον Άρη θα μπορούσαν να διατηρηθούν για δεκάδες εκατομμύρια χρόνια μέσα σε παγωμένες εναποθέσεις. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο πάγος μπορεί να λειτουργεί ως “χρονοκάψουλα” για μικρόβια ή τα υπολείμματά τους, προστατεύοντάς τα από την αδυσώπητη κοσμική ακτινοβολία.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Astrobiology, τα αμινοξέα – τα βασικά δομικά στοιχεία των πρωτεϊνών – από βακτήρια E. coli μπορούν να επιβιώσουν πάνω από 50 εκατομμύρια χρόνια σε καθαρό πάγο, ακόμα και κάτω από συνθήκες παρόμοιες με αυτές του Άρη. Αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο από την ηλικία ορισμένων σύγχρονων εναποθέσεων πάγου στην επιφάνεια του Κόκκινου Πλανήτη, που συχνά δεν υπερβαίνουν τα δύο εκατομμύρια χρόνια.
Πειράματα σε Συνθήκες Άρη
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Alexander Pavlov από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA, αναδημιούργησαν εργαστηριακά τις συνθήκες του Άρη. Έκλεισαν βακτήρια E. coli σε δοκιμαστικούς σωλήνες με καθαρό πάγο νερού, ενώ άλλα δείγματα αναμίχθηκαν με υλικά παρόμοια με το έδαφος του Άρη, όπως πυριτικά πετρώματα και άργιλο.
Τα παγωμένα δείγματα εκτέθηκαν σε ακτινοβολία γάμμα, προσομοιώνοντας 20 εκατομμύρια χρόνια κοσμικής ακτινοβολίας στην επιφάνεια του Άρη, σε θερμοκρασίες -60 βαθμών Φαρενάιτ. Στη συνέχεια, μοντελοποίησαν επιπλέον 30 εκατομμύρια χρόνια, φτάνοντας τα 50 εκατομμύρια συνολικά.
Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: Στον καθαρό πάγο, πάνω από το 10% των αμινοξέων επέζησε. Αντίθετα, στα δείγματα με μείγμα εδάφους, η καταστροφή ήταν 10 φορές ταχύτερη. Οι επιστήμονες αποδίδουν αυτή τη διαφορά σε μια λεπτή μεμβράνη που σχηματίζεται μεταξύ πάγου και ορυκτών, η οποία επιτρέπει στην ακτινοβολία να βλάψει τα οργανικά μόρια πιο εύκολα.
“Στον στερεό πάγο, τα βλαβερά σωματίδια από την ακτινοβολία παγώνουν στη θέση τους και μπορεί να μην φτάσουν στα οργανικά ενώσεις”, εξήγησε ο Pavlov.
Συνέπειες για Μελλοντικές Αποστολές
Η μελέτη προτείνει ότι οι μελλοντικές αποστολές στον Άρη πρέπει να εστιάσουν σε καθαρό πάγο ή πλούσια σε πάγο περμαφρόστ, αντί για πετρώματα ή χώμα. “Αν υπάρχουν βακτήρια κοντά στην επιφάνεια του Άρη, οι μελλοντικές αποστολές μπορούν να τα βρουν”, δήλωσε ο συν-συγγραφέας Christopher House από το Penn State.
Η NASA Phoenix αποστολή το 2008 ήταν η πρώτη που έσκαψε και φωτογράφισε πάγο στον Άρη. Οι ερευνητές τονίζουν την ανάγκη για εργαλεία όπως μεγάλα τρυπάνια ή ισχυρές σκαπάνες για πρόσβαση σε βαθύτερα στρώματα.
Εφαρμογές σε Άλλους Κόσμους
Τα ευρήματα επεκτείνονται και σε άλλους παγωμένους δορυφόρους, όπως η Ευρώπη του Δία και ο Εγκέλαδος του Κρόνου. Σε ακόμα χαμηλότερες θερμοκρασίες, η διάσπαση επιβραδύνεται περαιτέρω, ενισχύοντας τις ελπίδες για την αποστολή Europa Clipper της NASA, που θα φτάσει στον Δία το 2030.
Αυτή η ανακάλυψη αναζωπυρώνει το ενδιαφέρον για την αναζήτηση ζωής πέρα από τη Γη, δείχνοντας ότι ο πάγος μπορεί να κρύβει τα μυστικά του σύμπαντος. Μείνετε συντονισμένοι για περισσότερες εξελίξεις από τον χώρο της αστροβιολογίας!