Σήμερα, 29 Δεκεμβρίου, συμπληρώνονται 34 χρόνια από τον θάνατο ενός από τους πιο καινοτόμους σχεδιαστές αυτοκινήτων του 20ού αιώνα, του Αλέξανδρου Σαράντου Τρεμούλη. Γεννημένος στις 23 Ιανουαρίου 1914 στο Σικάγο των ΗΠΑ, ο Τρεμούλης ήταν γιος Ελλήνων μεταναστών από ένα χωριό κοντά στη Σπάρτη της Πελοποννήσου. Ο πατέρας του, Σαράντος Τρεμούλης, ήταν γιατρός που είχε μεταναστεύσει στις ΗΠΑ, και η οικογένεια ζούσε άνετα, επιτρέποντας στον νεαρό Αλέξανδρο να έρθει σε επαφή με πολυτελή αυτοκίνητα όπως Stutz, Mercer και Templar. Παρά το γεγονός ότι απέτυχε στο μάθημα τέχνης στο γυμνάσιο, η πάθος του για τα αυτοκίνητα και τα αεροπλάνα τον οδήγησε να σχεδιάζει από μικρή ηλικία, συχνά σκιαγραφώντας μοντέλα σε εκθέσεις αυτοκινήτων.
Η καριέρα του ξεκίνησε εντυπωσιακά σε ηλικία 19 ετών, όταν σχεδίασε ένα ριζοσπαστικό custom Chevrolet για τον κωμικό Ραλφ Κουκ, το οποίο εκτέθηκε στην Έκθεση Αιώνα Προόδου στο Σικάγο (1933-1934). Αυτό τράβηξε την προσοχή του Gordon Buehrig, οδηγώντας σε πρόσληψη στην Auburn-Cord-Duesenberg. Στα 22 του, έγινε chief stylist της εταιρείας, συμβάλλοντας στα μοντέλα Cord 810 και 812, προσθέτοντας καινοτομίες όπως εξωτερικούς σωλήνες εξάτμισης στο υπερτροφοδοτούμενο Cord 812 του 1937. Η Μεγάλη Ύφεση οδήγησε στη χρεοκοπία της εταιρείας το 1937, αλλά ο Τρεμούλης συνέχισε, δουλεύοντας σύντομα στη General Motors υπό τον Harley Earl, στη Briggs-Le Baron για custom αμάξωματα Chrysler, και στην Custom Motors στο Μπέβερλι Χιλς, όπου κατασκεύασε μοναδικά αυτοκίνητα για σταρ του Χόλιγουντ.
Το 1939, μετακόμισε στην Καλιφόρνια, όπου ίδρυσε εταιρεία custom αυτοκινήτων, κατασκευάζοντας έξι Cadillac πριν κλείσει λόγω ατυχήματος. Συνεισέφερε σε μοντέλα όπως τα American Bantam Hollywood και Riviera, και επέστρεψε στη Briggs, όπου συνεργάστηκε με τον Howard “Dutch” Darrin για τον Packard Clipper και δημιούργησε την ιδέα για το Chrysler Thunderbolt του 1941, ένα concept car με αναδιπλούμενη σκληρή οροφή που επηρέασε τα μεταπολεμικά σχέδια.
Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατατάχθηκε στην Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ και εργάστηκε στο Wright Field, αναπτύσσοντας προχωρημένες ιδέες αεροσκαφών. Πρότεινε ένα μαχητικό-αναχαιτιστικό με πυραύλους, που εξελίχθηκε στο Boeing Dyna-Soar, πρόδρομο του Διαστημικού Λεωφορείου της NASA – θεωρείται “πατέρας” του Space Shuttle.
Επίσης, σχεδίασε τα πρώτα εικαστικά σχέδια ιπτάμενων δίσκων (UFO), δημοσιεύοντας άρθρο το 1947 για “ιπτάμενους δίσκους” και πατεντάροντας σχετικό στολίδι καπό τη δεκαετία του 1950.
Μετά τον πόλεμο, προσλήφθηκε από τον Preston Tucker ως chief stylist για το Tucker 48 (γνωστό και ως Tucker Torpedo), ένα πρωτοποριακό sedan με πίσω κινητήρα, τρία εμπρός φώτα (το κεντρικό στρεφόμενο με το τιμόνι) και καινοτομίες ασφαλείας όπως ζώνες και pop-out παρμπρίζ. Παρά την κατάρρευση της Tucker Corporation λόγω κατηγοριών απάτης, ο Τρεμούλης συνέχισε στην Kaiser-Frazer (1950-1952), ιδρύοντας στούντιο προχωρημένου σχεδίου. Το 1952, πήγε στη Ford, όπου διηύθυνε το Advanced Design για 12 χρόνια, σχεδιάζοντας concepts όπως το ατομικό Nucleon, το γυροσταθεροποιημένο Gyron (δύο τροχοί), το Ford X-2000 (πρωτότυπο 1999) και το εξάτροχο Seattle-ite XXI με modular κινητήρες (συμπεριλαμβανομένων υδρογόνου και ατομικού). Άλλα έργα περιλαμβάνουν το Ford Mexico (1956) και το Subaru BRAT (1978), όπου μετέτρεψε station wagon σε pickup για να αποφύγει δασμούς.
Το 1963, ίδρυσε δική του εταιρεία συμβούλων στο Ann Arbor, εστιάζοντας σε ρεκόρ ταχύτητας. Σχεδίασε το Gyronaut X-1, μια streamlined μοτοσυκλέτα που κατέκτησε παγκόσμιο ρεκόρ 245.667 mph το 1966 στα Bonneville Salt Flats, και το Gyro-X (1966), ένα γυροσταθεροποιημένο δίτροχο αυτοκίνητο που αποκαταστάθηκε αργότερα στο Lane Motor Museum. Το 1968, μετακόμισε στο Ventura της Καλιφόρνιας, όπου συνέχισε ως σύμβουλος.
Ο Τρεμούλης τιμήθηκε με το Distinguished Service Citation Award το 1982, εισήχθη στο Automotive Hall of Fame το 1982 (και πάλι το 2014), και η Society of Automotive Engineers αναγνώρισε το Tucker ως ένα από τα σημαντικότερα αυτοκίνητα του μισού αιώνα το 1987. Συμβούλευσε στην ταινία “Tucker: The Man and His Dream” (1988) και συνεισέφερε στο περιοδικό Road & Track.
Πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου 1991, σε ηλικία 77 ετών, στο Ventura της Καλιφόρνιας, και θάφτηκε στο Ivy Lawn Memorial Park. Η κληρονομιά του, ως “τρελού ιδιοφυούς”, εμπνέει ακόμα, συμβολίζοντας την ελληνική επιμονή και δημιουργικότητα σε ξένη γη. Οι ιδέες του για το μέλλον – από ιπτάμενα αυτοκίνητα μέχρι διαστημικά οχήματα – αποδεικνύουν πώς ένας Έλληνας μετανάστης άλλαξε την ιστορία της μετακίνησης. (Περίπου 750 λέξεις)
Δείτε σχετικό αφιέρωμα από το Notospress στο κανάλι τους στο YouTube
