Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών η Ντόρα Γιαννακοπούλου, μια από τις πιο πολυδιάστατες και ξεχωριστές φυσιογνωμίες του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού. Για περισσότερα από εξήντα χρόνια κινήθηκε με άνεση ανάμεσα στο θέατρο, το τραγούδι και τη λογοτεχνία, αφήνοντας έντονο αποτύπωμα σε κάθε μορφή έκφρασης που υπηρέτησε.
Γεννημένη και μεγαλωμένη στη Μυτιλήνη, εγκαταστάθηκε από νεαρή ηλικία στην Αθήνα, όπου ολοκλήρωσε τις θεατρικές της σπουδές. Τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα έγιναν πάνω στη σκηνή, συμμετέχοντας σε θεατρικές παραστάσεις που σημάδεψαν την εποχή τους. Σε μία από αυτές ανέλαβε και το τραγουδιστικό μέρος, ερμηνεύοντας συνθέσεις γραμμένες ειδικά για την παράσταση, γεγονός που άνοιξε για εκείνη έναν δεύτερο δημιουργικό δρόμο, παράλληλο με το θέατρο.
Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε θεατρικές και κινηματογραφικές παραγωγές, ενώ παράλληλα συμμετείχε ενεργά στη ζωντανή καλλιτεχνική σκηνή της Πλάκας, στις πρώτες μπουάτ, σε μια περίοδο έντονης αναζήτησης και πειραματισμού. Ηχογράφησε τραγούδια που συνδέθηκαν με εμβληματικά έργα της εποχής και συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενός ιδιαίτερου καλλιτεχνικού κλίματος.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας επέλεξε την αυτοεξορία. Τα χρόνια εκείνα περιόδευσε σε χώρες της Ευρώπης, παρουσιάζοντας μουσικά προγράμματα με έντονο πολιτικό και πολιτισμικό χαρακτήρα. Μετά τη Μεταπολίτευση αποσύρθηκε σχετικά νωρίς από το θέατρο και το τραγούδι και αφοσιώθηκε συστηματικά στη λογοτεχνία.
Η συγγραφική της πορεία ξεκίνησε τη δεκαετία του ’90 και γρήγορα γνώρισε μεγάλη απήχηση. Μυθιστορήματα και διηγήματά της αγαπήθηκαν από το αναγνωστικό κοινό και αρκετά μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση με μεγάλη επιτυχία, καθιερώνοντάς την ως μία από τις πιο αναγνωρίσιμες αφηγήτριες της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας.
