Με εκτενή ανάρτηση στον λογαριασμό του στο X, ο πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας, Στέφανος Κασσελάκης, σχολίασε δημόσια την κυβερνητική πολιτική γύρω από τη διαχείριση του δημόσιου χρέους, απαντώντας σε τοποθετήσεις εκπροσώπου του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκου Πιερρακάκη. Η παρέμβασή του συνδυάζει πολιτική κριτική με τεχνικά οικονομικά επιχειρήματα.
Ο κ. Κασσελάκης αναφέρεται αρχικά στη διαχείριση του νομισματικού ρίσκου, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν διεθνώς αναγνωρισμένα χρηματοοικονομικά εργαλεία, όπως το hedging, τα οποία –κατά την άποψή του– αγνοούνται ή παρουσιάζονται λανθασμένα στη δημόσια συζήτηση. Στη συνέχεια παραθέτει στοιχεία για την απόδοση των καταθέσεων του Δημοσίου στην Τράπεζα της Ελλάδος, υποστηρίζοντας ότι το 2024 αυτή ανήλθε στο 3,8% και όχι στο 2,5%, όπως –κατά τον ίδιο– αφήνεται να εννοηθεί από κυβερνητικές αναφορές.
Επιπλέον, ασκεί κριτική στην επιχειρηματολογία περί επιτοκίων και βιωσιμότητας του χρέους, επισημαίνοντας ότι οι αγορές ήδη θεωρούν το ελληνικό χρέος βιώσιμο, κάτι που αποτυπώνεται στις αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στο ζήτημα των πρωτογενών πλεονασμάτων, υποστηρίζοντας ότι το υπερπλεόνασμα στερεί ρευστότητα από την πραγματική οικονομία, η οποία θα μπορούσε να διοχετευθεί σε φοροελαφρύνσεις, δημόσιες επενδύσεις και υποδομές.
Ο πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας καταλήγει υποστηρίζοντας ότι οι κυβερνητικές επιλογές ευνοούν δανειστές και χρηματοπιστωτικούς φορείς, ενώ θέτει ανοιχτά κοινωνικά ερωτήματα, όπως το ποιο ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματος ενός πολίτη θεωρείται εύλογο να κατευθύνεται στο κόστος στέγασης. Η ανάρτηση εντάσσεται στη συνεχιζόμενη πολιτική αντιπαράθεση για την οικονομική στρατηγική της χώρας και το κοινωνικό της αποτύπωμα.
Αναλυτικά η ανάρτηση του Στέφανου Κασσελάκη:
Καλά θα κάνει ο εκπρόσωπος του κυρίου Πιερρακάκη να μην βγάζει ανακοινώσεις με προσβολές. Ας το κάνει τουλάχιστον από σεβασμό στο αφεντικό του, αν όχι στον εαυτό του. Τώρα για τα επιμέρους: 1.Ας τους μάθει κάποιος τι σημαίνει «hedging» για το νομισματικό ρίσκο. Να μην παραπλανούν τον κόσμο λες και δεν υπάρχουν εργαλεία διαχείρισης νομισμάτων. 2.Μας λέτε ότι δεν υφίσταται απόδοση 2,5% στην ΤτΕ και απαντάμε με στοιχεία: Το 2024 η απόδοση ήταν στο 3,8% (αυτό έπρεπε να σχολιάσετε πρώτο. Πως προκύπτει αυτό; Οι Τόκοι Γενικής Κυβέρνησης και Δημοσίου στην ΤτΕ ήταν στα 1,153 δις € και οι καταθέσεις Δημοσίου και Γενικής Κυβέρνησης στην ΤτΕ ήταν στα 30,3δις €. Άρα (μαθηματικά) 1153/30300=3,81% τόκος. Πράγματι αν κοιτάξει κανείς το DPF της ECB κυμαίνονταν τότε από 4% έως 3% (επισυνάπτονται και οι αντίστοιχες εικόνες με τα στοιχεία). Για το 2025 που αναφέρεστε λοιπόν για το 2,5% μιλάμε για συντηρητικές προβλέψεις. Το δε επιτόκιο ESTER ξεκίνησε το 2025 στο 2,92% και το Δεκέμβριο βρίσκεται στο 1,92% επηρεάζει το επιτόκιο δανεισμού και όχι των καταθέσεων και μάλλον μπερδεύεστε… Για την πρόβλεψη του Euribor 3m στο 1,15% στα τέλη του 2027 έχετε να πείτε κάτι; Το δάνειο είναι Euribor 3m +0,5% και προέκυψε μετά από διαπραγμάτευση (ήταν Euribor 3m+2%). Άρα αρχές του 2028 θα είναι το επιτόκιο 1,61 και εσείς λέτε ότι σήμερα είναι στο 2,5% Έχετε υπόψη σας ότι τα δάνεια που αποκληρώνει τώρα το δημόσιο αφορούν επιτόκια για τα έτη 2029-2041; 3. Αν δεν τους άρεσαν οι ενδεικτικές προτάσεις για το opportunity cost της πρόωρης αποπληρωμής, μπορούμε να τους δώσουμε άλλες δέκα…δεν είναι εκεί το θέμα (ομόλογα Ηνωμένου Βασιλείου, μεγάλων πολυεθνικών κλπ). Το θέμα είναι ότι ο καλύτερος τρόπος να μειώσεις το χρέος είναι να μεγιστοποιείς την απόδοση της ρευστότητας που έχεις – και υπάρχουν πολλές καλύτερες χρήσεις από αυτό που σώνουν. 4. Λένε για βιωσιμότητα χρέους. Μα οι αγορές ήδη θεωρούν το χρέος μας βιώσιμο (εξού και το 3,4% απόδοση στα 10ετη). Πού θέλουν να το πάνε; Σου 2,8% για να γίνουμε Γερμανία; Σε ποια απόδοση πιστεύει ο Υπουργός ότι το χρέος μας θα είναι βιώσιμο; Δώστε μας έναν στόχο να ξέρουμε. 5. Αυτά τα χρήματα προκύπτουν από πρωτογενή πλεονάσματα. 4,3% του ΑΕΠ προβλέπει για φέτος η Κομισιόν, 2,4% ήταν ο υπερβολικός στόχος της κυβέρνησης στον Προϋπολογισμό 2025 (ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ θα μειώνονταν πολύ παραπάνω αν η χώρα είχε πρωτογενές πλεόνασμα 1%, γιατί οι δαπάνες είναι αναπτυξιακές). Όμως ακόμα και με τα στενά περιθώρια της κυβέρνησης (στόχος 2,4% του ΑΕΠ) και τις εκτιμήσεις της Κομισιόν για το 2025 (4,3% του ΑΕΠ) έχουμε επισήμως 1,9% του ΑΕΠ πάλι υπερπλεονασμα. Με το ΑΕΠ που προβλέπει η κυβέρνηση για το 2025 αντιστοιχεί σε 4,75 δις. Αυτά τα 4,75 δις τα στερείται η οικονομία. Θα μπορούσαν να ξοδεύτουν στις ανάγκες των πολιτών (μείωση ΦΠΑ, φόρων, αποπληρωμή των πιστωτών του Δημοσίου που έχει φθάσει στα ύψη κοκ) και των επιχειρήσεων (ΠΔΕ). Υπάρχουν πάρα πολλοί καλύτεροι τρόποι να επενδύσουμε το περιθώριο ρευστότητας εντός της χώρας. Δεν αναφέρομαι σε επιδοματική πολιτική. Σκεφτείτε αν επενδύαμε αυτά τα χρήματα στην πολιτική προστασία: να μην έχουμε ανάγκη να πληρώνουμε 5 δις για την αποκατάσταση του Daniel. Αυτό θα ήταν ο ορισμός του prudent investing και του βιώσιμου χρέους. Ο λόγος που γίνεται όλο αυτό είναι: α) προφανώς γιατί κερδίζουν οι δανειστές β) για να παίρνουν εύσημα από την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία που δεν έχει ιδέα πώς (δεν) βγάζει τον μήνα ο μέσος Έλληνας και γ) για να δίνουν δουλειές στους τραπεζίτες, στους μεσίτες και στους ομόλογα στους ιδιώτες επενδυτές. Τέλος, ακόμα αναμένω να μου πείτε ποιο % του διαθέσιμου εισοδήματος θεωρείτε θεμιτό για το ενοίκιο ενός πολίτη.