Σε μια συγκλονιστική συνέντευξη, ο Νίκος Πλακιάς, στο OPEN στο 10 Παντού και στη Μίνα Καραμήτρου πατέρας τριών παιδιών που χάθηκαν στη φονική σύγκρουση τρένων στα Τέμπη πριν τρία χρόνια, περιγράφει την αγωνία, την οργή και τον αγώνα για δικαιοσύνη που συνεχίζει να δίνει.
Το πρώτο «πάγωμα»
«Όταν γύρισα σπίτι και άνοιξα το κινητό, ήταν ήδη 12:40. Άρχισαν να φτάνουν οι πρώτες πληροφορίες για τον εκτροχιασμό. Εκεί πάγωσα», λέει ο κ. Πλακιάς. Περιγράφει την αίσθηση ακινητοποίησης, την αναμονή των εξελίξεων και την προσπάθεια να επικοινωνήσει με τα παιδιά του, χωρίς αποτέλεσμα. «Μου φάνηκε σαν άμυνα», εξηγεί.
Η «κόλαση» στο σημείο της τραγωδίας
Καθώς ο πατέρας έφτασε στο ΑΤ Τεμπών, αντίκρισε το χάος: ασθενοφόρα, πανικός και σοκαρισμένοι άνθρωποι. «Ένιωθα ότι είχαν χαθεί και τα τρία παιδιά μου. Αν ήταν ένα, θα υπήρχε ακόμα ελπίδα. Αλλά τρία; Σταμάτησε κάθε ελπίδα μέσα μου», λέει. Η σύζυγός του, προσπαθούσε να κρατηθεί ψύχραιμη, ενώ ο ίδιος προσπαθούσε να την προετοιμάσει για το χειρότερο.
Αναζήτηση στα νοσοκομεία
Η οικογένεια επισκέφθηκε το νοσοκομείο της Λάρισας, ελπίζοντας σε θετικά νέα. «Μας έδειξαν λίστες, αλλά τα ονόματα των παιδιών μου δεν υπήρχαν. Φτάσαμε στη ΜΕΘ και είδαμε ένα κορίτσι που έμοιαζε, αλλά δεν ήταν τα δικά μας παιδιά», θυμάται.
Η σκληρή πραγματικότητα
Αργότερα, επιστρέφοντας στα σπίτια τους για να μαζέψουν τα πράγματα των παιδιών, η σκληρή αλήθεια έγινε ακόμα πιο εμφανής. Ο κ. Πλακιάς περιγράφει την αγωνία για το αν τα παιδιά του κατάλαβαν τι συνέβαινε και τον πόνο που συνοδεύει αυτή τη σκέψη: «Παρακαλούσα να μην καταλάβαιναν τίποτα, να φύγουν ήσυχα… Αυτό ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι».
Οι ευθύνες και η δικαστική μάχη
«Πρέπει να λογοδοτήσουν όλοι: από τον σταθμάρχη μέχρι και τον υπουργό», δηλώνει. Τονίζει ότι το πρόβλημα δεν ήταν απλώς ανθρώπινο λάθος, αλλά η οργάνωση και η διαχείριση του συστήματος: «Δύο τρένα στην ίδια γραμμή με 15 λεπτά διαφορά; Ποιος το επέτρεψε;».
Όσο για τη δικαστική διαδικασία, αναφέρει: «Υπάρχουν 64 κατηγορούμενοι. Τα πολιτικά πρόσωπα δεν τα βλέπουμε στη δίκη, καθώς κρίνονται από τη Βουλή. Έχουμε καταθέσει υπομνήματα, αλλά η ουσιαστική δικαιοσύνη ακόμη εκκρεμεί».
Η απουσία δικαίωσης
Κλείνοντας, ο πατέρας εκφράζει την οργή και τη θλίψη του: «Δικαίωση δεν υπάρχει για μένα. Δικαίωση θα ήταν να ανοίξω την πόρτα και να δω τα παιδιά μου ζωντανά. Τρία χρόνια μετά, κανένας υπεύθυνος δεν έχει βρεθεί φυλακή».
Με πόνο και θυμό, αναρωτιέται: «Έπρεπε να χαθούν 57 αγνές ψυχές για να ξυπνήσει το κράτος και να παραδώσει έναν ασφαλή σιδηρόδρομο στους πολίτες; Αδιανόητο».
Σε μια συγκλονιστική συνέντευξη, ο Νίκος Πλακιάς, πατέρας τριών παιδιών που χάθηκαν στη φονική σύγκρουση τρένων στα Τέμπη πριν τρία χρόνια, περιγράφει την αγωνία, την οργή και τον αγώνα για δικαιοσύνη που συνεχίζει να δίνει.
Το πρώτο «πάγωμα»
«Όταν γύρισα σπίτι και άνοιξα το κινητό, ήταν ήδη 12:40. Άρχισαν να φτάνουν οι πρώτες πληροφορίες για τον εκτροχιασμό. Εκεί πάγωσα», λέει ο κ. Πλακιάς. Περιγράφει την αίσθηση ακινητοποίησης, την αναμονή των εξελίξεων και την προσπάθεια να επικοινωνήσει με τα παιδιά του, χωρίς αποτέλεσμα. «Μου φάνηκε σαν άμυνα», εξηγεί.
Η «κόλαση» στο σημείο της τραγωδίας
Καθώς ο πατέρας έφτασε στο ΑΤ Τεμπών, αντίκρισε το χάος: ασθενοφόρα, πανικός και σοκαρισμένοι άνθρωποι. «Ένιωθα ότι είχαν χαθεί και τα τρία παιδιά μου. Αν ήταν ένα, θα υπήρχε ακόμα ελπίδα. Αλλά τρία; Σταμάτησε κάθε ελπίδα μέσα μου», λέει. Η σύζυγός του, προσπαθούσε να κρατηθεί ψύχραιμη, ενώ ο ίδιος προσπαθούσε να την προετοιμάσει για το χειρότερο.
Αναζήτηση στα νοσοκομεία
Η οικογένεια επισκέφθηκε το νοσοκομείο της Λάρισας, ελπίζοντας σε θετικά νέα. «Μας έδειξαν λίστες, αλλά τα ονόματα των παιδιών μου δεν υπήρχαν. Φτάσαμε στη ΜΕΘ και είδαμε ένα κορίτσι που έμοιαζε, αλλά δεν ήταν τα δικά μας παιδιά», θυμάται.
Η σκληρή πραγματικότητα
Αργότερα, επιστρέφοντας στα σπίτια τους για να μαζέψουν τα πράγματα των παιδιών, η σκληρή αλήθεια έγινε ακόμα πιο εμφανής. Ο κ. Πλακιάς περιγράφει την αγωνία για το αν τα παιδιά του κατάλαβαν τι συνέβαινε και τον πόνο που συνοδεύει αυτή τη σκέψη: «Παρακαλούσα να μην καταλάβαιναν τίποτα, να φύγουν ήσυχα… Αυτό ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι».
Οι ευθύνες και η δικαστική μάχη
«Πρέπει να λογοδοτήσουν όλοι: από τον σταθμάρχη μέχρι και τον υπουργό», δηλώνει. Τονίζει ότι το πρόβλημα δεν ήταν απλώς ανθρώπινο λάθος, αλλά η οργάνωση και η διαχείριση του συστήματος: «Δύο τρένα στην ίδια γραμμή με 15 λεπτά διαφορά; Ποιος το επέτρεψε;».
Όσο για τη δικαστική διαδικασία, αναφέρει: «Υπάρχουν 64 κατηγορούμενοι. Τα πολιτικά πρόσωπα δεν τα βλέπουμε στη δίκη, καθώς κρίνονται από τη Βουλή. Έχουμε καταθέσει υπομνήματα, αλλά η ουσιαστική δικαιοσύνη ακόμη εκκρεμεί».
Η απουσία δικαίωσης
Κλείνοντας, ο πατέρας εκφράζει την οργή και τη θλίψη του: «Δικαίωση δεν υπάρχει για μένα. Δικαίωση θα ήταν να ανοίξω την πόρτα και να δω τα παιδιά μου ζωντανά. Τρία χρόνια μετά, κανένας υπεύθυνος δεν έχει βρεθεί φυλακή».
Με πόνο και θυμό, αναρωτιέται: «Έπρεπε να χαθούν 57 αγνές ψυχές για να ξυπνήσει το κράτος και να παραδώσει έναν ασφαλή σιδηρόδρομο στους πολίτες; Αδιανόητο».
Δείτε το βίντεο στο OPEN:
