Σφοδρή κριτική στην ενεργειακή πολιτική της κυβέρνησης άσκησε ο βουλευτής Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Παύλος Πολάκης, κατά τη συνεδρίαση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, στις 20 Οκτωβρίου 2026, με αντικείμενο την ανανέωση της θητείας του προέδρου και του διευθύνοντος συμβούλου της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων και Ενεργειακών Πόρων (ΕΔΕΥΕΠ Α.Ε.).
Ο τομεάρχης Υγείας και Διαφάνειας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ανακοίνωσε ότι το κόμμα θα καταψηφίσει την ανανέωση των θητειών, υποστηρίζοντας ότι διαφωνεί συνολικά με τον ενεργειακό σχεδιασμό της κυβέρνησης. Παράλληλα, εξαπέλυσε προσωπική πολιτική επίθεση στον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Νίκο Τσάφο, τον οποίο κατηγόρησε ότι προωθεί τις εισαγωγές αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) σε βάρος άλλων ενεργειακών επιλογών.
Η αντιπαράθεση για τον λιγνίτη και το κόστος του ρεύματος
Κεντρικό σημείο της παρέμβασης του Παύλου Πολάκη αποτέλεσε η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας. Ο βουλευτής αμφισβήτησε κατά πόσο η αυξημένη συμμετοχή των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) στο ενεργειακό μείγμα εξασφαλίζει χαμηλότερες τιμές για τους καταναλωτές.
Όπως ανέφερε, κατά την έναρξη της συνεδρίασης η τιμή χονδρικής του ηλεκτρικού ρεύματος έφτανε τα 405 ευρώ ανά μεγαβατώρα, ενώ οι ΑΠΕ κάλυπταν, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε, το 60% του ενεργειακού μείγματος.
Ο ίδιος υποστήριξε ότι η Ελλάδα διαθέτει ήδη εγκατεστημένη ισχύ 11,65 GW από φωτοβολταϊκά και 6,02 GW από αιολικά, δηλαδή σχεδόν 18 GW συνολικά από αυτές τις δύο κατηγορίες ΑΠΕ. Με βάση αυτά τα μεγέθη, έθεσε ερωτήματα για την ανάγκη περαιτέρω εγκατάστασης μονάδων σε στεριά και θάλασσα, υποστηρίζοντας ότι ο σχεδιασμός θα πρέπει να συνδέεται με τις πραγματικές ενεργειακές ανάγκες της χώρας.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ τάχθηκε υπέρ της διατήρησης του λιγνίτη στο ενεργειακό μείγμα, προτείνοντας η συμμετοχή του να μπορεί να φτάνει το 15%-20%, με στόχο, όπως υποστήριξε, τον περιορισμό της εξάρτησης από το ακριβό φυσικό αέριο.
Παράλληλα, άσκησε κριτική στην απολιγνιτοποίηση, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική αυτή έχει αρνητικές συνέπειες για τις ενεργειακές υποδομές και την οικονομία της Δυτικής Μακεδονίας.
Οι ενστάσεις για τις υπεράκτιες ανεμογεννήτριες
Ο Παύλος Πολάκης εξέφρασε επίσης αντιρρήσεις για την προτεινόμενη χωροθέτηση υπεράκτιων αιολικών εγκαταστάσεων, υποστηρίζοντας ότι δεν ανταποκρίνεται απαραίτητα στις πραγματικές ανάγκες της χώρας.
Σύμφωνα με την τοποθέτησή του, η ανάπτυξη τέτοιων έργων ενδέχεται να έχει επιπτώσεις στην αγροτική παραγωγή, την κτηνοτροφία, τη μελισσοκομία και τον εναλλακτικό τουρισμό.
Στο πλαίσιο της κριτικής του για τον ενεργειακό σχεδιασμό, υποστήριξε ότι θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην αξιοποίηση των υφιστάμενων υποδομών, αντί να συνεχίζεται χωρίς διαφοροποιήσεις η εγκατάσταση νέων μονάδων ΑΠΕ.
Ερωτήματα για την επένδυση στον Πρίνο
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στο έργο δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα στον Πρίνο. Ο βουλευτής αμφισβήτησε την οικονομική βιωσιμότητα της επένδυσης, θέτοντας ερωτήματα για το κόστος κατασκευής και λειτουργίας της υποδομής, το οποίο προσδιόρισε σε 900 εκατομμύρια έως 1 δισεκατομμύριο ευρώ.
Η παρέμβασή του εντάχθηκε στη γενικότερη αμφισβήτηση της κυβερνητικής ενεργειακής στρατηγικής και του τρόπου με τον οποίο κατανέμονται οι δημόσιοι και ιδιωτικοί πόροι στον τομέα της ενέργειας.
Η εναλλακτική πρόταση που παρουσίασε
Απέναντι στον κυβερνητικό σχεδιασμό, ο Παύλος Πολάκης παρουσίασε μια διαφορετική προσέγγιση, με έμφαση στη μείωση του ενεργειακού κόστους, στην αξιοποίηση των υφιστάμενων υποδομών και στην επιστροφή του οικονομικού οφέλους των ενεργειακών επενδύσεων στις τοπικές κοινωνίες.
Μεταξύ άλλων, πρότεινε υφιστάμενες μονάδες ΑΠΕ να περάσουν, με αποζημίωση, στην ιδιοκτησία δήμων και αγροτικών συνεταιρισμών, ώστε τα οφέλη από την παραγωγή ενέργειας να επιστρέφουν στους κατοίκους και στις τοπικές επιχειρήσεις.
Παράλληλα, τάχθηκε υπέρ μικρότερων έργων τοπικού χαρακτήρα, με στόχο τη μείωση του ενεργειακού κόστους για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, ενώ συνέδεσε την ενεργειακή πολιτική με την ενίσχυση της αγροτικής παραγωγής, της μεταποίησης και της εγχώριας παραγωγικής δραστηριότητας.
Τέλος, υποστήριξε την ανάγκη διαφορετικής ευρωπαϊκής ενεργειακής και αμυντικής πολιτικής, συμπεριλαμβάνοντας τη Ρωσία στον ευρύτερο σχεδιασμό, θέση που διαφοροποιείται από την υφιστάμενη ευρωπαϊκή προσέγγιση.
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο Παύλος Πολάκης υπογράμμισε ότι η ενεργειακή πολιτική πρέπει να υπηρετεί ένα συνολικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, με στόχο τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την ενίσχυση της οικονομίας και τη διαμόρφωση καλύτερων προοπτικών για τους νέους στη χώρα.