Πανεπιστήμιο: Τι Δεν σου Είπε Κανείς Πριν Περάσεις

User avatar placeholder
Written by NewsOk Team

3 Ιανουαρίου 2026

Μπήκες πανεπιστήμιο; Συγχαρητήρια! Όλοι σου λένε «θα είναι τα καλύτερα χρόνια της ζωής σου», «ελευθερία», «πάρτι», «φοιτητική ζωή». Η αλήθεια όμως είναι πιο σύνθετη, πιο χαοτική και –πολλές φορές– πιο δύσκολη από ό,τι φαντάζεσαι. Ακολουθούν τα πράγματα που σχεδόν κανείς δεν σου λέει πριν μπεις σχολή (ή τουλάχιστον δεν τα λέει αρκετά δυνατά), βασισμένα στην πραγματική εμπειρία χιλιάδων Ελλήνων φοιτητών τα τελευταία χρόνια.

1. Η ελευθερία έρχεται με ευθύνη (και πολλοί την χάνουν ακριβώς γι’ αυτό)

Δεν υπάρχει κουδούνι, δεν σε κυνηγάει κανείς να πας μάθημα, δεν υπάρχει «γονέας» να σε ρωτάει πού είσαι. Αυτό ακούγεται υπέροχο… μέχρι να συνειδητοποιήσεις ότι τα μαθήματα χάνονται εύκολα, τα εξάμηνα περνούν και ξαφνικά είσαι στον 5ο-6ο χρόνο με 15-20 μαθήματα να χρωστάς.

2. Το πρώτο εξάμηνο είναι παγίδα

Όλοι νομίζουν ότι «θα ξεκινήσω σοβαρά από τον Σεπτέμβριο». Οι περισσότεροι χάνουν το πρώτο εξάμηνο εντελώς (ή σχεδόν) επειδή «δεν είναι ακόμα σοβαρά τα μαθήματα». Μετά έρχεται η πρώτη εξεταστική και καταλαβαίνεις ότι το πανεπιστήμιο δεν είναι Λύκειο – η ύλη είναι τεράστια, οι σημειώσεις ακατάστατες και οι καθηγητές δεν «μασάνε» το μάθημα.

3. Οι φοιτητικές παρατάξεις δεν είναι όπως τις φαντάζεσαι

Την πρώτη μέρα θα σε περικυκλώσουν τραπεζάκια, φυλλάδια, καφέδες, «έλα να σου δώσω συγγράμματα». Πολλοί μπαίνουν από περιέργεια και μετά δεν βγαίνουν ποτέ. Είναι πολιτική, είναι παρέα, είναι εξουσία στα φοιτητικά – αλλά μπορεί να σου φάει πολύ χρόνο και ενέργεια.

4. Το διάβασμα δεν είναι «όταν έρθει η ώρα»

Η μεγαλύτερη παγίδα: «Δεν διαβάζω τώρα, θα τα προλάβω στην εξεταστική». Οι περισσότεροι δεν τα προλαβαίνουν. Τα μαθήματα που βγαίνουν σε 2-3 εβδομάδες έχουν 500-1000 σελίδες σημειώσεις. Οι επιτυχημένοι φοιτητές διαβάζουν σταδιακά όλο το εξάμηνο – όχι 12 ώρες την ημέρα, αλλά 1-2 ώρες τακτικά.

5. Το μέσο όρο σου θα τον θυμάσαι για πάντα

Αν θέλεις μεταπτυχιακό στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, υποτροφίες, καλές συστατικές επιστολές ή ακόμα και δουλειά σε μεγάλες εταιρείες – ο μέσος όρος μετράει πολύ. Πολλοί το καταλαβαίνουν αργά, όταν πια είναι δύσκολο να τον ανεβάσουν.

6. Η σχολή σου μπορεί να μην σε ενδιαφέρει και αυτό είναι ΟΚ (αλλά μην το αφήνεις να σε παραλύσει)

Πολλοί μπαίνουν σε τμήμα «για να περάσουν κάπου» και μετά ανακαλύπτουν ότι δεν τους αρέσει. Μπορείς να αλλάξεις κατεύθυνση (μετεγγραφή, μετακόμιση, δεύτερο πτυχίο, μεταπτυχιακό), αλλά το να μένεις 4-5 χρόνια σε κάτι που μισείς είναι ψυχοφθόρο.

7. Η φοιτητική ζωή έχει λεφτά – και πολλά δεν τα υπολογίζεις

Ενοίκιο, λογαριασμοί, φαγητό έξω, έξοδοι, βενζίνη/εισιτήρια, βιβλία, συγγράμματα, ίντερνετ, συνδρομές… Το φοιτητικό επίδομα (αν το παίρνεις) τελειώνει γρήγορα. Οι περισσότεροι δουλεύουν παράλληλα – και αυτό είναι εξαντλητικό.

8. Δεν είσαι μόνος/η – αλλά μπορεί να νιώθεις μόνος/η

Η μετάβαση από Λύκειο σε πανεπιστήμιο φέρνει άγχος, κατάθλιψη, μοναξιά σε πολλούς. Τα πανεπιστήμια έχουν πλέον υπηρεσίες ψυχολογικής υποστήριξης – μη διστάσεις να τις χρησιμοποιήσεις. Είναι δωρεάν και εμπιστευτικές.

9. Οι «αιώνιοι» φοιτητές δεν είναι μύθος (και ο νόμος άλλαξε το 2025-2026)

Από το 2025-2026 υπάρχουν αυστηρότερα όρια φοίτησης και μαζικές διαγραφές (ήδη διαγράφηκαν εκατοντάδες χιλιάδες). Αν χαθείς, κινδυνεύεις να βγεις εκτός χωρίς πτυχίο.

10. Οι καθηγητές δεν είναι όλοι ίδιοι

Υπάρχουν καθηγητές που θα σε βοηθήσουν πολύ, θα σου δώσουν ευκαιρίες, θα σε προτείνουν για πρακτική/έρευνα. Και υπάρχουν και άλλοι… Αναγνώρισε ποιοι αξίζουν τον χρόνο σου.

11. Το networking είναι πιο σημαντικό από ό,τι νομίζεις

Οι φιλίες, οι γνωριμίες, οι καθηγητές, οι παρέες στα εργαστήρια/ομάδες – αυτά σου ανοίγουν πόρτες για δουλειά, μεταπτυχιακά, Erasmus, startup, όλα.

12. Δεν χρειάζεται να τελειώσεις σε 4 χρόνια – αλλά ούτε να «σέρνεσαι» 8

Βρες τον δικό σου ρυθμό. Κάποιοι τελειώνουν νωρίτερα, κάποιοι αργότερα λόγω δουλειάς/προβλημάτων. Το σημαντικό είναι να μην αφήνεις τα χρόνια να περνάνε χωρίς πρόοδο.

Τελική συμβουλή: Το πανεπιστήμιο δεν είναι μόνο βαθμοί και πτυχίο. Είναι η φάση που μαθαίνεις να ζεις μόνος/η, να διαχειρίζεσαι χρόνο, χρήμα, σχέσεις, αποτυχίες. Απόλαυσέ το, αλλά με συνείδηση – τα χρόνια περνάνε γρήγορα.

Καλώς ήρθες/ήλθες. Και καλή δύναμη!