Στις 8 Μαρτίου 2026, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, ο πρόεδρος των Δημοκρατών Στέφανος Κασσελάκης δημοσίευσε μια αιχμηρή ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τονίζοντας ότι μετά από 117 χρόνια από την πρώτη τήρηση της ημέρας στη Νέα Υόρκη και 51 χρόνια από την επίσημη αναγνώρισή της από τον ΟΗΕ, η πραγματική ισότητα παραμένει μακρινό όνειρο. «Δεν έγιναν πολλά, έγιναν λίγα», υποστηρίζει χαρακτηριστικά, απορρίπτοντας την κοινή πολιτική ρητορική ότι «ο αγώνας είναι διαρκής» χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα.
Η Κριτική στην Πραγματικότητα της Ελλάδας
Στην ανάρτησή του, ο Κασσελάκης επισημαίνει ότι το 2026 η ισότητα ευκαιριών, η ασφάλεια από έμφυλη βία και το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του σώματος των γυναικών εξακολουθούν να αποτελούν ζητούμενα. Αναφέρεται στα αρνητικά ρεκόρ της Ελλάδας στην Ευρώπη, όπως η υποεκπροσώπηση γυναικών στη Βουλή –μόλις 68 γυναίκες βουλευτές στους 300–, και η αργή πρόοδος σε θέματα έμφυλης βίας και γυναικοκτονιών.
Πράγματι, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία από έγκυρες πηγές όπως η Eurostat και το European Institute for Gender Equality (EIGE), η Ελλάδα καταγράφει χαμηλή θέση στον Δείκτη Ισότητας των Φύλων (Gender Equality Index), με σκορ γύρω στο 57/100, ενώ η υποεκπροσώπηση γυναικών σε πολιτικές θέσεις παραμένει πρόβλημα σε πολλές χώρες της ΕΕ. Σε ό,τι αφορά την έμφυλη βία, η Ελλάδα έχει δει αύξηση περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας τα τελευταία χρόνια, με δεκάδες γυναικοκτονίες να καταγράφονται ετησίως – αν και τα ποσοστά γυναικοκτονιών ανά εκατομμύριο κατοίκων παραμένουν σχετικά χαμηλά σε σύγκριση με χώρες όπως η Λετονία ή η Λιθουανία (όπου φτάνουν τα 10-17 ανά εκατομμύριο).
Η Πρόταση των Δημοκρατών και η Απουσία Αντίδρασης
Ο Κασσελάκης αναδεικνύει τη δράση του κόμματός του: Οι Δημοκράτες έχουν θεσμοθετήσει την ισότιμη συμμετοχή γυναικών στα όργανα, με δύο γυναίκες αντιπροέδρους. Επιπλέον, πριν από σχεδόν έναν χρόνο κατέθεσαν πρόταση νόμου για τις γυναικοκτονίες και την έμφυλη βία, συνταγμένη από κοινού με ευρωπαϊκά ιδρύματα, μητέρες θυμάτων και νομικές ομάδες. Η πρόταση περιλαμβάνει ολοκληρωμένο σχέδιο, αλλά –όπως τονίζει– δεν έχει βρει ανταπόκριση ούτε από την κυβέρνηση ούτε από τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης, πέρα από μεμονωμένες φωνές.
Η απουσία προόδου σε πολιτικές για εργαζόμενες μητέρες και μονογονεϊκές οικογένειες, αλλά και η έλλειψη επένδυσης στην Παιδεία για αλλαγή νοοτροπιών, αποτελούν –κατά τον ίδιο– βασικούς λόγους που η κατάσταση δεν βελτιώνεται γρήγορα.
Το Μήνυμα για το Μέλλον
«Τα 117 χρόνια διεκδικήσεων είναι πολλά», καταλήγει ο Κασσελάκης. «Πρέπει να φτάσουμε σε εποχή όπου τα επετειακά μηνύματα δεν θα τελειώνουν με τη φράση ‘είναι πολλά αυτά που ακόμα πρέπει να γίνουν’». Το μήνυμά του έρχεται σε μια χρονιά όπου η συζήτηση για έμφυλη βία και ισότητα παραμένει επίκαιρη σε όλη την Ευρώπη, με έρευνες να δείχνουν ότι περίπου το 30% των γυναικών έχουν βιώσει κάποια μορφή βίας στη ζωή τους, ενώ οι περισσότερες περιπτώσεις δεν καταγγέλλονται.
Η ανάρτηση του Στέφανου Κασσελάκη αναδεικνύει μια κοινή απαίτηση: πέρα από λόγια και επετείους, χρειάζονται άμεσες, ουσιαστικές δράσεις και πολιτική βούληση για να γίνει η ισότητα πραγματικότητα – όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παντού.