Βαθιά θλίψη προκάλεσε στην ακαδημαϊκή κοινότητα και την κοινωνία των Χανιά η είδηση του θανάτου του διακεκριμένου ογκολόγου και ευεργέτη Μανώλης Μιχαηλάκης, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 80 ετών.
Ο Μανώλης Μιχαηλάκης υπήρξε ιδρυτής και διευθυντής της πρώτης στην Ελλάδα One Day Oncology Clinic στο Νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς, ενώ ήταν και ιδρυτικό μέλος της Ένωση Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην εξέλιξη της ογκολογίας στη χώρα.
Παράλληλα με την επιστημονική του πορεία, ανέπτυξε έντονη κοινωνική και φιλανθρωπική δράση. Είχε τιμηθεί με τον τίτλο του «Ευεργέτη» από το Εθνικό Ίδρυμα Ελευθέριος Βενιζέλος, το ΚΗΦΑΜΕΑ, το Β’ Γυμνάσιο Χανίων και το Ίδρυμα Αγία Σοφία, αναγνωρίζοντας την πολύτιμη προσφορά του.
Σημαντική ήταν και η συμβολή του στην εκπαίδευση, καθώς στο Πολυτεχνείο Κρήτης, και ειδικότερα στη Σχολή Μηχανικών Περιβάλλοντος, χρηματοδότησε προπτυχιακές και μεταπτυχιακές υποτροφίες από το 2004 έως το 2015, στηρίζοντας νέους επιστήμονες και ερευνητές.
Την απώλεια γνωστοποίησε με ανάρτησή του το Πνευματικό Κέντρο Χανίων.
Η κηδεία του Εμμ. Μιχαηλάκη θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 27 Απριλίου στις 11:00 το πρωί, στο νεκροταφείο Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Νιο Χωριό Αποκορώνου.
H ανάρτηση του Πνευματικού Κέντρου Χανίων
«Καλό Ταξίδι στο φως γιατρέ…
Το Πνευματικό Κέντρο Χανίων με θλίψη αποχαιρετά έναν ακριβό φίλο, έναν “πιστό” θεατή και ακροατή των εκδηλώσεών του, άνθρωπο του πνεύματος, γνώστη όχι μόνο της επιστήμης του, αλλά και της λογοτεχνίας, του κινηματογράφου, της φιλοσοφίας και της μουσικής.
Ο Μανώλης Μιχαηλάκης υπήρξε ένας πολύπλευρα μορφωμένος άνθρωπος και ταυτόχρονα με βαθιά ενσυναίσθηση και αγάπη για τους συμπολίτες του και τους φορείς του τόπου του, τους οποίους στήριζε ανελλιπώς.
Σε όλους εδώ, διοίκηση και εργαζόμενους, θα μας λείψουν οι ολιγόλεπτες πρωινές επισκέψεις του, που έδιναν “χρώμα” στις μέρες μας, καθώς μιλούσαμε για τον Πλάτωνα και τον Νίτσε, για τον Γκαίτε και τον Μάλερ, για παλιά και νέα φιλμ.
Διαλέξαμε αυτή τη φωτογραφία για να τον αποχαιρετίσουμε, γνωρίζοντας ότι η αναγόρευσή του ως Επίτιμος Διδάκτωρ της Σχολής Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης υπήρξε μία από τις ευτυχέστερες στιγμές της ζωής του.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει».