Πέθανε ο Λιονέλ Ζοσπέν σε ηλικία 88 ετών – Ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός της «αριστερής συμμαχίας»

User avatar placeholder
Written by NewsOk Team

23 Μαρτίου 2026

Ο Λιονέλ Ζοσπέν, μία από τις κεντρικές φιγούρες της γαλλικής σοσιαλιστικής αριστεράς, έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 22 Μαρτίου 2026 σε ηλικία 88 ετών. Η οικογένειά του ανακοίνωσε τον θάνατό του τη Δευτέρα 23 Μαρτίου, χωρίς να δώσει λεπτομέρειες για την αιτία – αν και ο ίδιος είχε αναφέρει τον Ιανουάριο ότι είχε υποβληθεί σε «σοβαρή επέμβαση» και βρισκόταν σε ανάρρωση.

Ο Ζοσπέν υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Γαλλίας από τον Ιούνιο 1997 έως τον Μάιο 2002, κατά την περίοδο της «συγκατοίκησης» (cohabitation) με τον δεξιό πρόεδρο Ζακ Σιράκ. Η κυβέρνησή του, γνωστή ως «gauche plurielle» (πλουραλιστική αριστερά), εισήγαγε εμβληματικές μεταρρυθμίσεις όπως η 35ωρη εργάσιμη εβδομάδα, το PACS (σύμφωνο συμβίωσης για ομόφυλα ζευγάρια), την επέκταση της δωρεάν υγειονομικής περίθαλψης και άλλες προοδευτικές πολιτικές.

Γεννημένος στις 12 Ιουλίου 1937, ο Ζοσπέν διετέλεσε πρώτος γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PS) από το 1981-1988 και 1995-1997, υπουργός Παιδείας (1988-1991) υπό τον Φρανσουά Μιτεράν, και μέλος του Συνταγματικού Συμβουλίου μετά την πολιτική του αποχώρηση. Υποψήφιος πρόεδρος το 1995 (ήττα από Σιράκ στον δεύτερο γύρο) και το 2002, όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τον Σιράκ και τον Ζαν-Μαρί Λε Πεν – ένα σοκ που τον οδήγησε σε άμεση αποχώρηση από την ενεργό πολιτική.

Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν απέτισε φόρο τιμής: «Μεγάλη προσωπικότητα της Γαλλίας. Πρώτος Γραμματέας του PS υπό τον Μιτεράν, υπουργός Παιδείας, πρωθυπουργός, μέλος του Συνταγματικού Συμβουλίου. Με την αυστηρότητα, το θάρρος και το ιδανικό του για πρόοδο, ενσάρκωσε ένα υψηλό ιδανικό της Δημοκρατίας».

Ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν, που υπηρέτησε ως υπουργός στην κυβέρνησή του (2000-2002), τον χαρακτήρισε «πρότυπο υψηλών προδιαγραφών και σκληρής δουλειάς», υπέρμαχο της «κόκκινης-ροζ-πράσινης συμμαχίας» και «πνευματική παρουσία σε έναν κόσμο που παρασύρθηκε».

Ο Ζοσπέν αφήνει πίσω του μια κληρονομιά μεταρρυθμίσεων που σημάδεψαν τη γαλλική κοινωνία, αλλά και το τραύμα του 2002 που άλλαξε το πολιτικό τοπίο της χώρας.