Ο Αλέξανδρος Ωνάσης, γιος του θρυλικού Έλληνα μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση, ήταν ένας νέος άνδρας με πολλά υποσχόμενο μέλλον. Γεννημένος στις 30 Απριλίου 1948 στη Νέα Υόρκη, από τον Αριστοτέλη και την πρώτη του σύζυγο Αθηνά Λιβανού, ο Αλέξανδρος μεγάλωσε μέσα σε πλούτο και πολυτέλεια, αλλά και με την πίεση να ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του στην οικογενειακή αυτοκρατορία. Σπούδασε οικονομικά στο Παρίσι και από νωρίς ενεπλάκη στις επιχειρήσεις, ιδιαίτερα στην Olympic Airways, όπου έγινε διευθυντής σε ηλικία μόλις 21 ετών. Ήταν παθιασμένος με τα αεροπλάνα και είχε γίνει έμπειρος πιλότος, κάτι που τελικά αποδείχθηκε μοιραίο
Το Μοιραίο Αεροπορικό Δυστύχημα
Στις 22 Ιανουαρίου 1973, ο 24χρονος Αλέξανδρος πιλοτάριζε ένα αμφίβιο αεροσκάφος Piaggio P.136L-2 στο αεροδρόμιο του Ελληνικού στην Αθήνα.Μαζί του ήταν δύο έμπειροι Αμερικανοί πιλότοι: ο Ντόναλντ ΜακΓκρέγκορ, κανονικός πιλότος της Olympic Airways, και ο Ντόναλντ ΜακΚάσκερ, που έκανε δοκιμαστική πτήση. Η πτήση προοριζόταν για εκπαίδευση σε υδάτινες προσγειώσεις μεταξύ Αίγινας και Πόρου. Λίγα δευτερόλεπτα μετά την απογείωση από τον διάδρομο 33, το δεξί φτερό έπεσε, το αεροσκάφος έχασε τον έλεγχο και συνετρίβη.
Ο Αλέξανδρος υπέστη σοβαρά τραύματα στο κεφάλι και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου πέθανε την επόμενη μέρα, 23 Ιανουαρίου 1973. Οι δύο πιλότοι επέζησαν με τραύματα, αλλά ο Αλέξανδρος δεν ανέκαμψε ποτέ. Η επίσημη έρευνα από την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία και ανεξάρτητο ερευνητή απέδωσε το δυστύχημα σε λανθασμένη εγκατάσταση καλωδίων ελέγχου των αεροφύλλων (ailerons) κατά την αντικατάσταση της στήλης ελέγχου.
Ωστόσο, υπήρξαν διαφωνίες, με κάποιους να μιλούν για αναταράξεις από προηγούμενο αεροπλάνο.
Η Συντριπτική Αντίδραση του Αριστοτέλη Ωνάση
Ο Αριστοτέλης Ωνάσης βρισκόταν στη Νέα Υόρκη όταν έμαθε τα τραγικά νέα. Σοκαρισμένος, κατέρρευσε αμέσως και πέταξε εσπευσμένα στην Αθήνα για να βρεθεί δίπλα στον γιο του στο νοσοκομείο.
Ο θάνατος του Αλέξανδρου, που ήταν ο διάδοχος της αυτοκρατορίας και το καμάρι του, τον συνέτριψε ψυχολογικά και σωματικά. Δεν δέχτηκε ποτέ την εξήγηση του ατυχήματος, πιστεύοντας ότι επρόκειτο για δολιοφθορά. Υποψιαζόταν εμπλοκή της CIA, του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου, του ανταγωνιστή του Σταύρου Νιάρχου ή ακόμα και υπαλλήλων της Olympic Airways.
Σε μια δραματική κίνηση, τον Δεκέμβριο του 1974, προσέφερε αμοιβή 1 εκατομμυρίου δολαρίων (περίπου 6,4 εκατομμύρια δολάρια σήμερα) σε όποιον αποκάλυπτε αποδείξεις για σαμποτάζ.
Σκέφτηκε ακόμα και να καταψύξει κρυογονικά το σώμα του γιου του, αλλά τελικά το ταρίχευσε και το έθαψε δίπλα στο παρεκκλήσι στο ιδιωτικό νησί Σκορπιός.
Η θλίψη του τον οδήγησε σε παρανοϊκή συμπεριφορά και απόσυρση από τις επιχειρήσεις – προσπάθησε να πουλήσει την Olympic Airways και έχασε το ενδιαφέρον για τα πάντα. Η υγεία του επιδεινώθηκε ραγδαία: ανέπτυξε μυασθένεια gravis, μια νευρομυϊκή ασθένεια, και έγινε σκιά του εαυτού του.
Πέθανε στις 15 Μαρτίου 1975, σε ηλικία 69 ετών, από αναπνευστική ανεπάρκεια, και θάφτηκε δίπλα στον Αλέξανδρο στο Σκορπιό. Η οικογένεια υπέστη και άλλα πλήγματα: η αδελφή του Αλέξανδρου, Χριστίνα, πέθανε το 1988 σε ηλικία 37 ετών.
Η Κληρονομιά και το Ίδρυμα
Παρά την τραγωδία, ο Αριστοτέλης Ωνάσης άφησε μια διαρκή κληρονομιά στη μνήμη του γιου του. Σύμφωνα με τη διαθήκη του, ίδρυσε το Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης, με έδρα στην Αθήνα και βάση στο Λιχτενστάιν, το οποίο έλαβε το 45% της περιουσίας του.
Το ίδρυμα προωθεί τον ελληνικό πολιτισμό, απονέμει διεθνή βραβεία και προσφέρει υποτροφίες σε Έλληνες φοιτητές, μετατρέποντας τον πόνο σε κάτι θετικό για την κοινωνία.Η ιστορία του Αλέξανδρου και του πατέρα του θυμίζει πώς η μοίρα μπορεί να ανατρέψει ακόμα και τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες. Ο Αριστοτέλης, ο “Χρυσός Έλληνας”, έχασε το φως της ζωής του και δεν μπόρεσε ποτέ να σταθεί ξανά στα πόδια του, αποδεικνύοντας ότι ο πλούτος δεν αγοράζει την ευτυχία.
