Στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου (Munich Security Conference) στις 14 Φεβρουαρίου 2026, ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο και ο Κινέζος ομόλογός του Γουάνγκ Γι έδωσαν διαδοχικές ομιλίες που αντανακλούν τις τρέχουσες γεωπολιτικές δυναμικές: από τη μία πλευρά, μια προσπάθεια επαναπροσέγγισης των ΗΠΑ με τους Ευρωπαίους συμμάχους, και από την άλλη, μια κινεζική πρόταση συνεργασίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο Ρούμπιο, σε μια συμφιλιωτική ομιλία, τόνισε ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη ανήκουμε μαζί» («we belong together»), χαρακτηρίζοντας την Αμερική ως «παιδί της Ευρώπης» και υπογραμμίζοντας ότι οι δύο πλευρές μοιράζονται κοινή ιστορία, πολιτισμό και πολιτισμό. Δήλωσε ότι η μοίρα της Ευρώπης «δεν θα είναι ποτέ άσχετη με τη δική μας» και ότι η Ουάσινγκτον επιθυμεί να αναζωογονήσει τη διατλαντική σχέση, όχι να την τερματίσει. Η ομιλία του έγινε δεκτή με χειροκροτήματα από πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες, που είδαν σε αυτήν μια πιο ήπια στάση σε σύγκριση με προηγούμενες εντάσεις.
Λίγα λεπτά αργότερα, από την ίδια σκηνή, ο Γουάνγκ Γι παρουσίασε την Κίνα ως «αξιόπιστο εταίρο» για την Ευρώπη, δηλώνοντας ξεκάθαρα: «Η Κίνα και η ΕΕ είναι εταίροι, όχι αντίπαλοι» («partners, not rivals»). Τόνισε ότι οι δύο πλευρές πρέπει να επιδιώξουν αρμονία παρά τις διαφορές, να αποφύγουν διχασμούς και να προωθήσουν την πρόοδο της ανθρωπότητας μέσω πολυμερούς συνεργασίας. Ο Γουάνγκ κάλεσε σε αναθεώρηση της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής ασφαλείας, υπερασπιζόμενος τον ΟΗΕ και απορρίπτοντας μονομερείς ενέργειες ή «ψυχροπολεμική νοοτροπία».
Οι δύο ομιλίες ήρθαν μετά από συνάντηση Ρούμπιο-Γουάνγκ στις 13 Φεβρουαρίου, που χαρακτηρίστηκε «θετική και εποικοδομητική», εν μέσω προσπαθειών αποκλιμάκωσης ΗΠΑ-Κίνας (με πιθανή επίσκεψη Τραμπ στο Πεκίνο τον Απρίλιο). Η Ευρώπη, αντιμετωπίζοντας αλλαγές στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, βλέπει την Κίνα να προβάλλει εαυτόν ως σταθερό εναλλακτικό εταίρο, ενώ ο Ρούμπιο επιχειρεί να καθησυχάσει τους συμμάχους για τη διατήρηση της διατλαντικής ενότητας.
Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει τις προκλήσεις σε ένα πολυπολικό κόσμο: οι ΗΠΑ προσπαθούν να επαναβεβαιώσουν ηγεσία, ενώ η Κίνα εκμεταλλεύεται κενά για να ενισχύσει δεσμούς με την Ευρώπη, ιδιαίτερα σε εμπόριο και παγκόσμια διακυβέρνηση. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, όπως η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και ο Κίρ Στάρμερ, παραμένουν επιφυλακτικοί, ζητώντας μεγαλύτερη αυτονομία.
