Μαρία Καρυστιανού: «Τέμπη» και στον αέρα; – Για πόσο ακόμα θα παραμένουμε αδρανείς θεατές;

User avatar placeholder
Written by NewsOk Team

5 Ιανουαρίου 2026

Η Μαρία Καρυστιανού, παιδίατρος, μητέρα της Μάρθης και πρόεδρος του Συλλόγου Τεμπών «Τέμπη», εξέφρασε μέσω ανάρτησης στο Χ ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια στις μεταφορές, επικεντρώνοντας τον λόγο της στα αεροδρόμια και στα σιδηροδρομικά δίκτυα. Στην ανάρτησή της αναφέρει ότι οι εργαζόμενοι σε αυτά τα μέσα προειδοποιούν για τον αυξημένο κίνδυνο ατυχημάτων, ωστόσο η κυβέρνηση συνεχίζει, σύμφωνα με την ίδια, να αγνοεί τις εισηγήσεις των ειδικών.

Η Καρυστιανού μιλάει για συστηματική αδιαφορία και κίνδυνο πρόκλησης δυστυχημάτων, αναφέροντας ότι μετά την τραγωδία στα Τέμπη η επικοινωνιακή στρατηγική παραμένει η ίδια, εστιάζοντας σε μια γενική λογική «συμβαίνουν παντού αυτά». Η ανάρτηση τονίζει την ανάγκη εκσυγχρονισμού του εξοπλισμού και εφαρμογής κανόνων ασφαλείας, επισημαίνοντας ότι η αδράνεια δημιουργεί κλίμα ανασφάλειας, διεθνή κριτική και νομικές συνέπειες.

Αναλυτικά η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού:

«Τέμπη» και στον αέρα; Οι προειδοποιήσεις των εργαζομένων στα αεροδρόμια για τον κίνδυνο ενός νέου αεροπορικού δυστυχήματος πληθαίνουν. Η κυβέρνηση, ωστόσο, επιμένει στην ίδια τακτική που ακολούθησε και στους σιδηροδρόμους: αγνοεί επιδεικτικά τους ειδικούς. Αυτή η στάση αποδεικνύει πως τίποτα δεν είναι τυχαίο. Όταν η αδιαφορία συστηματοποιείται, τα δυστυχήματα παύουν να είναι «ατυχείς στιγμές» και γίνονται προδιαγεγραμμένα εγκλήματα. Ακόμα και μετά την τραγωδία των Τεμπών, η επικοινωνιακή γραμμή παραμένει η ίδια: «συμβαίνουν παντού αυτά». Μια κυνική παραδοχή που παίζει με τη λογική και κυρίως με τη ζωή μας. Το πιο εξοργιστικό; Προτιμούν το κλίμα ανασφάλειας στις μεταφορές, τον διεθνή διασυρμό, τα πρόστιμα και τις νομικές εμπλοκές της χώρας από το να εκσυγχρονίσουν τον εξοπλισμό και να εφαρμόσουν τους Κανόνες Ασφαλείας. Αποδεικνύουν άλλη μία φορά ότι οι έννοιες της ευσυνειδησίας και του κοινού καλού, τους είναι προφανώς άγνωστες. Για πόσο ακόμα θα παραμένουμε αδρανείς θεατές; Μέχρι να υποστούμε την επόμενη τραγωδία; Όχι! Ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας, να αξιώσουμε σεβασμό και να κατακτήσουμε το όραμα ενός πραγματικού Κράτους Δικαίου.