Η Μαρία Καρυστιανού, η μητέρα της Μάρθης θύματος των Τεμπων, πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών και γνωστή ακτιβίστρια για τη διεκδίκηση δικαιοσύνης, δημοσίευσε στις 5 Απριλίου 2026 μια συγκινητική ανάρτηση στο Χ (πρώην Twitter), με αφορμή την ιστορική Έξοδο του Μεσολογγίου (10 Απριλίου 1826).
Στην ανάρτησή της, η κ. Καρυστιανού χαρακτηρίζει την Ηρωική Έξοδο ως «την κορυφαία στιγμή της ηθικής ανάτασης της Ελληνικής Επανάστασης», που μετέτρεψε μια στρατιωτική ήττα σε παγκόσμιο σύμβολο ελευθερίας και αξιοπρέπειας. Συνδέει το ιστορικό γεγονός με τη σύγχρονη πραγματικότητα, τονίζοντας ότι η τιμή προς τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» δεν περιορίζεται σε τελετές, αλλά εκφράζεται μέσα από την άρνηση συμβιβασμού και την επιμονή στη διεκδίκηση δικαιοσύνης και αλήθειας.
Αποσπάσματα από την ανάρτηση:
«Η Έξοδος του Μεσολογγίου δεν είναι μια σελίδα ιστορίας που ξεθωριάζει στα σχολικά βιβλία. Είναι η κορυφαία στιγμή της ηθικής ανάτασης της Ελληνικής Επανάστασης, που μετέτρεψε μια ήττα σε παγκόσμιο σύμβολο ελευθερίας. Ήταν η κραυγή του δικαίου που αρνείται να σιωπήσει μπροστά στο σκοτάδι.»
«Σήμερα δεν τιμάμε τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» με στεφάνια και λόγους κενούς περιεχομένου. Τους τιμάμε, όταν ακολουθούμε το παράδειγμά τους, όταν αρνούμαστε να συμβιβαστούμε με το «τίποτα δεν γίνεται, έτσι έχουν τα πράγματα».»
Η ανάρτηση κλείνει με τη φράση «Η Έξοδος συνεχίζεται. Κάθε μέρα. Σε κάθε μάχη για την αλήθεια.» και ένα απόσπασμα από τον Διονύσιο Σολωμό: «Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι.»
Η κ. Καρυστιανού, η οποία έχει χάσει την κόρη της Μάρθα στα Τέμπη, χρησιμοποιεί συχνά ιστορικά σύμβολα της ελληνικής ελευθερίας για να ενισχύσει το μήνυμά της για δικαιοσύνη, διαφάνεια και προστασία της νέας γενιάς.
Ιστορικό πλαίσιο:
Η Έξοδος του Μεσολογγίου (10 Απριλίου 1826) υπήρξε μία από τις πιο ηρωικές και τραγικές στιγμές της Επανάστασης του 1821. Οι πολιορκημένοι, εξαντλημένοι από την πείνα και τις αρρώστιες, προτίμησαν την έξοδο με τα όπλα παρά την παράδοση, εμπνέοντας τον φιλελληνισμό στην Ευρώπη και συμβάλλοντας στη διεθνή υποστήριξη του ελληνικού αγώνα. Το 2026 η Ελλάδα τιμά τα 200 χρόνια από το γεγονός με εκδηλώσεις και εκθέσεις.
Αναλυτικότερα η Μαρία Καρυστιανού έγραψε:
Η έξοδος του Μεσολογγίου δεν είναι μια σελίδα ιστορίας που ξεθωριάζει στα σχολικά βιβλία. Είναι η κορυφαία στιγμή της ηθικής ανάτασης της Ελληνικής Επανάστασης, που μετέτρεψε μια ήττα σε παγκόσμιο σύμβολο ελευθερίας.
Ήταν η κραυγή του δικαίου που αρνείται να σιωπήσει μπροστά στο σκοτάδι.
Ήταν το «ως εδώ» μιας χούφτας ανθρώπων που, ενώ τους έκλεισαν όλες τις πόρτες, εκείνοι αποφάσισαν να ανοίξουν τη δική τους προς την αθανασία της αξιοπρέπειας.
Σας φανταζόμαστε. Εξαντλημένοι, πεινασμένοι, καταδικασμένοι στην σκλαβιά. Όταν ο ζυγός σας ζητούσε να σκύψετε το κεφάλι για να επιβιώσετε ως σκιές, εσείς επιλέξατε να σταθείτε όρθιοι, ακόμα κι αν αυτό σήμαινε το τέλος. Γιατί η ελευθερία δεν είναι ιδέα. Είναι η ίδια η ζωή!
Σήμερα δεν τιμάμε τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» με στεφάνια και λόγους κενούς περιεχομένου.
Τους τιμάμε, όταν ακολουθούμε το παράδειγμα τους, όταν αρνούμαστε να συμβιβαστούμε με το «τίποτα δεν γίνεται, έτσι έχουν τα πράγματα».
Τους τιμάμε όταν η φωνή μας γίνεται η φωνή εκείνων που χάθηκαν, απαιτώντας φως, δικαιοσύνη και μια πατρίδα που δεν θα τρώει τα παιδιά της, αλλά θα τα προστατεύει.
Η Έξοδος συνεχίζεται. Κάθε μέρα. Σε κάθε μάχη για την αλήθεια.
«Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι.»
Διονύσιος Σολωμός
