Επιστήμονες ανακάλυψαν ένα κρυφό σύστημα «ανέμων» μέσα στα κύτταρα που μεταφέρει πρωτεΐνες με ταχύτητα και ακρίβεια, εξηγώντας πιθανώς γιατί ορισμένα καρκινικά κύτταρα εξαπλώνονται τόσο γρήγορα.
Η πρωτοποριακή μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications, προέρχεται από ερευνητές του Πανεπιστημίου Υγείας και Επιστήμης του Όρεγκον (Oregon Health & Science University – OHSU).
Οι ερευνητές Catherine Galbraith και James Galbraith ανακάλυψαν ότι τα κύτταρα δεν αφήνουν τις πρωτεΐνες να κινούνται τυχαία μέσω διάχυσης, όπως πίστευαν επί δεκαετίες τα εγχειρίδια βιολογίας. Αντίθετα, δημιουργούν κατευθυνόμενες ροές υγρών στο εσωτερικό τους – σαν εσωτερικούς «ανέμους» – που σπρώχνουν γρήγορα σημαντικές πρωτεΐνες (όπως την ακτίνη) προς το μπροστινό άκρο του κυττάρου, όπου αυτό κινείται, επεκτείνεται και επουλώνει τραύματα.
Πώς έγινε η ανακάλυψη
Η ανακάλυψη ξεκίνησε τυχαία κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος νευροβιολογίας, όταν το ερευνητικό ζευγάρι παρατήρησε μια απροσδόκητη κίνηση πρωτεϊνών. Χρησιμοποιώντας προηγμένες τεχνικές απεικόνισης (όπως η 3D super-resolution microscopy iPALM), κατάφεραν να αποδείξουν την ύπαρξη αυτών των κατευθυνόμενων ροών.
Τα κύτταρα, όπως εξήγησαν, «πιέζουν» από το πίσω μέρος τους, στέλνοντας υλικό μόνο προς τα εμπρός, σαν να σφίγγουν ένα σφουγγάρι. Αυτή η διαδικασία είναι πολύ πιο γρήγορη και αποτελεσματική από την τυχαία διάχυση.
Σημασία για τον καρκίνο
Το πιο σημαντικό εύρημα είναι ότι ορισμένα ιδιαίτερα επιθετικά καρκινικά κύτταρα φαίνεται να χρησιμοποιούν αυτό το σύστημα πιο αποτελεσματικά, βοηθώντας τα να κινούνται και να εξαπλώνονται γρήγορα. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η καλύτερη κατανόηση αυτών των «κυτταρικών ανέμων» μπορεί να οδηγήσει σε νέες θεραπείες που θα μπλοκάρουν την μετάσταση του καρκίνου.
Επιπλέον, η ανακάλυψη μπορεί να βοηθήσει στην έρευνα για την επούλωση τραυμάτων, την ανοσολογική απόκριση και ακόμα και τη συνθετική βιολογία.
«Τα κύτταρα πραγματικά κινούνται με τη ροή», δήλωσε χαρακτηριστικά ο James Galbraith.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε την 1η Απριλίου 2026 και θεωρείται ότι ανοίγει νέο δρόμο στην κατανόηση της κυτταρικής βιολογίας.