Ο Αγροτικός Τομέας της Ελπίδας για τη Δημοκρατία καταγγέλλει ότι οι επικοινωνιακές φιέστες της Κυβέρνησης για «άμεσες αποζημιώσεις» και «εξομάλυνση των ενισχύσεων» καταρρέουν μπροστά σε μια σκληρή πραγματικότητα: ΟΣΔΕ-«φάντασμα» και γραφειοκρατικό αδιέξοδο.
Όπως τονίζεται στην ανακοίνωση του Κινήματος, ενώ άλλα κράτη μέλη έχουν ολοκληρώσει εδώ και δύο μήνες, ως όφειλαν, τη διαδικασία των δηλώσεων ΟΣΔΕ ( Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης και Ελέγχου) και έχουν προχωρήσει σε πληρωμές προκαταβολών, στη χώρα μας το ΟΣΔΕ «χαροπαλεύει» εξαιτίας των διαχρονικών αγκυλώσεων της ΑΑΔΕ. Η Αρχή, κατά την Ελπίδα για τη Δημοκρατία, λειτουργεί αποκλειστικά ως εισπρακτικός και γραφειοκρατικός μηχανισμός, αδιαφορώντας για τις πραγματικές ανάγκες της πρωτογενούς παραγωγής.
Πολιτική απόφαση, όχι απλή ανικανότητα
Πίσω από τις αδικαιολόγητες καθυστερήσεις και τα τεχνολογικά αδιέξοδα το Κίνημα δεν βλέπει ανικανότητα, αλλά σαφή πολιτική απόφαση εν πλήρει γνώσει: την προσπάθεια της Κυβέρνησης να «αμνηστεύσει» τις χρόνιες παθογένειες και τα σκάνδαλα διαχείρισης στον ΟΠΕΚΕΠΕ και να μειώσει τεχνητά τον αριθμό των δικαιούχων αγροτών.
Στόχος, όπως αναφέρεται, είναι να προληφθούν οι εκρηκτικές διαστάσεις της κοινωνικής δυσαρέσκειας όταν οι μειωμένες ενισχύσεις της νέας ΚΑΠ αποδειχθούν ανεπαρκείς για το σύνολο του έντιμου αγροτικού κόσμου.
«Οι παραγωγοί δεν μπορούν άλλο να επωμίζονται το κόστος μιας διοικητικής ασφυξίας» που ροκανίζει τη ρευστότητά τους και ανοίγει τον δρόμο για οικονομικό στραγγαλισμό από τις Τράπεζες και τα Funds.
Τέσσερα αιτήματα του Κινήματος για το ΟΣΔΕ
Η Ελπίδα για τη Δημοκρατία απαιτεί άμεσες και ρεαλιστικές λύσεις:
1) Ιδιοκτησιακό καθεστώς.
Ο διαχωρισμός του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της γης από τη δήλωση καλλιέργειας είναι επιβεβλημένος. Εάν ο ιδιοκτήτης ενοικιαζόμενης γης δεν έχει ρυθμίσει κληρονομικά ή φορολογικά στοιχεία, αυτό δεν αφορά τον αγροκτηνοτρόφο που την καλλιεργεί. Ο παραγωγός δεν πρέπει να τιμωρείται με μη καταβολή ενισχύσεων ή διοικητικά πρόστιμα, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις είσπραξης των ποσών που του αναλογούν.
2) Γεωχωρική πιστοποίηση, όχι ΑΤΑΚ.
Η καλλιεργούμενη έκταση πρέπει να πιστοποιείται αποκλειστικά από γεωχωρικά δεδομένα και όχι από τα ΑΤΑΚ. Ο 13ψήφιος κωδικός και ο ΚΑΕΚ είναι υπεραρκετοί για τη δήλωση της σωστής έκτασης και την οριστική αποφυγή διπλών ή πολλαπλών δηλώσεων στην ίδια έκταση. Για καταπατήσεις υπάρχει το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο που προστατεύει τον ιδιοκτήτη και τιμωρεί τον καταπατητή.
3) Έλεγχος καλλιέργειας μέσω monitoring.
Η πραγματοποίηση, το είδος και οι συνθήκες της καλλιέργειας πρέπει να ελέγχονται από σύγχρονα εργαλεία παρακολούθησης, μηδενίζοντας τις γραφειοκρατικές απαιτήσεις.
4) Κατάργηση περιττής γραφειοκρατίας.
Με την προσκόμιση τιμολογίων αγοράς σπόρων (όπου αναγράφεται η σπορομερίδα) και πώλησης προϊόντων παρέλκει η κατάθεση επιπλέον καρτελών. Δεν χρειάζεται ο αγρότης να προσκομίζει βεβαιώσεις σύστασης λιπασμάτων από εταιρείες, εφόσον τα στοιχεία αναγράφονται στα τιμολόγια αγοράς, ούτε να υπολογίζει το ΚΥΔ την ποσότητα λιπάσματος ανά αγροτεμάχιο. Πλήρη τιμολόγια σε συνδυασμό με το monitoring διασφαλίζουν την εγκυρότητα του πυρήνα της δήλωσης.
«Η παραγωγή της χώρας πεθαίνει από τη γραφειοκρατία», την οποία, όπως υπογραμμίζει ο Αγροτικός Τομέας της Ελπίδας για τη Δημοκρατία, χρησιμοποιεί επιμελημένα το Κράτος ως εμπόδιο για την άνθησή της. Το Κίνημα απαιτεί διαφάνεια, λειτουργικά συστήματα με βάση τα ευρωπαϊκά πρότυπα, άμεση προστασία του εισοδήματος των παραγωγών και λογοδοσία από όσους σκοπίμως βλάπτουν τα συμφέροντά τους.