Με εμφανή συγκίνηση, η Μαρία Καρυστιανού προχώρησε σε δηλώσεις μετά την ένταση που σημειώθηκε στην αίθουσα, κατά τη διάρκεια της δίκης για την τραγωδία στα Τέμπη.
Εξερχόμενη από τη δικαστική αίθουσα, μετά από ολιγόλεπτη διακοπή, εξέφρασε την αγανάκτησή της για τις συνθήκες που επικρατούν, επισημαίνοντας: «Το θέμα τους είναι να γίνει η δίκη και να τελειώνουμε». Όπως τόνισε, οι συγγενείς των θυμάτων αντιμετωπίζονται με αδιαφορία, ενώ επανέλαβε: «Πάλι σήμερα μιλάμε για τις υποδομές της δίκης, οι συγγενείς έρχονται τελευταίοι, εκεί που χωράνε, όσοι χωράνε. Όλα αυτά είναι αδιανόητα».
Περιγράφοντας όσα συνέβησαν εντός της αίθουσας, ανέφερε: «Είναι αδιανόητο. Μου δείξανε τη θέση μου, στη γωνία, δίπλα στον τοίχο, λες και είμαστε εδώ από κοινωνικό ενδιαφέρον. Δεν μπορούσα να καθόμουν να βλέπω τον τοίχο. Προχώρησα μπροστά, σήκωσα τις κορδέλες, που δεν ξέρω αν σε μια χώρα που δήθεν είναι δημοκρατική αυτό είναι δημοκρατικό, για να περάσω μπροστά. Η πρόεδρος ζήτησε να με βγάλουν έξω ή να με βγάλουν έξω ή να πάω στη θέση μου και να κοιτάω το ντουβάρι. Άκουγα τους δικηγόρους να λένε πως η διαδικασία δεν είναι νόμιμη και σωστή».
Συνεχίζοντας, άσκησε έντονη κριτική στη στάση της έδρας, λέγοντας: «Η πρόεδρος, σαν εντεταλμένο, πειθήνιο όργανο, συνέχιζε να κάνει τη δουλειά της χωρίς να μας ακούει. Πλήρης απαξίωση, πλήρης έλλειψη σεβασμού. Εγώ δεν αναγνωρίζω τίποτα νόμιμο. Εγώ βλέπω μια έδρα ορκισμένη να προχωρήσει η δίκη, με όποιες συνθήκες επικρατούν, γιατί τους είναι αδιάφορο. Τους είναι αδιάφορο αν θα αποδειχθεί η αλήθεια, το θέμα είναι να γίνει η δίκη και να τελειώνουμε. Αυτό για εμάς είναι κάτι που δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε να συμβεί».
Με έντονη συναισθηματική φόρτιση, υπογράμμισε τη σημασία της διαδικασίας για τις οικογένειες των θυμάτων: «Ερχόμαστε εδώ δύσκολα. Ερχόμαστε εδώ γιατί είναι η δίκη της ζωής μας».
Κλείνοντας, επανέλαβε το αίτημα για δικαιοσύνη και σεβασμό στους θεσμούς, σημειώνοντας: «Έχουμε σεβασμό και στους θεσμούς και στους νόμους, αλλά πρέπει να τους βλέπουμε να λειτουργούν. Δεν θέλουμε καμία εύνοια. Θέλουμε απλά να τηρείται το γράμμα του νόμου και να υπάρχει σεβασμός προς όλους».
Τέλος, κατέληξε: «Δεν θα αποδεχθώ να γίνει μια τέτοια δίκη έτσι. Πάλι σήμερα μιλάμε για τις υποδομές της δίκης, οι συγγενείς έρχονται τελευταίοι, εκεί που χωράνε, όσοι χωράνε. Όλα αυτά είναι αδιανόητα».
