Ο Ιρανός Υπουργός Εξωτερικών Σεγέντ Αμπάς Αραγκτσί (Seyed Abbas Araghchi) εξέφρασε σήμερα ευχαριστίες προς την UNESCO για την «υπεύθυνη αντίδρασή» της στον βομβαρδισμό του Ανακτόρου Γκολεστάν (Golestan Palace), ενός μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Τεχεράνη, σε ανάρτησή του στο X.
Στην ανάρτηση, που δημοσιεύτηκε περίπου 1 ώρα πριν (13 Μαρτίου 2026), ο Αραγκτσί ελπίζει ότι η UNESCO θα διατηρήσει «σταθερή και αρχή στάση» κατά περαιτέρω επιθέσεων σε πολιτιστική κληρονομιά, συμπεριλαμβανομένων ιστορικών μνημείων στην Ισφahan (Isfahan). Τόνισε ότι η προστασία τέτοιων χώρων αποτελεί «διεθνές ζήτημα».
Το Πλαίσιο: Ζημιές από τις Επιθέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ
Το Ανάκτορο Γκολεστάν, χτισμένο από τον 14ο αιώνα και κορυφαίο δείγμα αρχιτεκτονικής της δυναστείας Κατζάρ (Qajar), υπέστη ζημιές στις αρχές Μαρτίου 2026 από θραύσματα και κύμα κρούσης (shockwave) μετά από αεροπορική επιδρομή κοντά στην Πλατεία Αργκ (Arg Square) στην Τεχεράνη. Η UNESCO εξέδωσε δήλωση ανησυχίας στις 2-3 Μαρτίου, επιβεβαιώνοντας τις ζημιές (σπασμένα τζάμια, καθρέφτες, πόρτες και διακοσμητικά) και υπενθυμίζοντας ότι έχει κοινοποιήσει συντεταγμένες μνημείων σε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη για αποφυγή ζημιών.
Παράλληλα, ζημιές αναφέρθηκαν και σε άλλα μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς, όπως το Chehel Sotoun και το Masjed-e Jame (Παλαιότερο Τζαμί της Παρασκευής) στην Ισφahan, καθώς και άλλα ιστορικά σημεία, από τις συνεχιζόμενες αεροπορικές επιδρομές ΗΠΑ-Ισραήλ στο πλαίσιο του πολέμου. Η UNESCO εξέφρασε βαθιά ανησυχία για την τύχη 4 από τα 29 μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς του Ιράν που έχουν πληγεί, καλώντας όλα τα μέρη να σέβονται τις διεθνείς συμβάσεις προστασίας πολιτιστικής περιουσίας.
Ο Αραγκτσί είχε προηγουμένως κατηγορήσει το Ισραήλ για «βομβαρδισμό ιστορικών μνημείων από τον 14ο αιώνα» και είχε χαρακτηρίσει «απαράδεκτη» την αρχική σιωπή της UNESCO, ενώ τόνισε ότι «ένα καθεστώς που δεν θα διαρκέσει αιώνα μισεί έθνη με αρχαίο παρελθόν».
Διεθνής Αντίδραση και Σημασία
Η UNESCO παρακολουθεί στενά την κατάσταση σε Ιράν, Ισραήλ, Λίβανο και ευρύτερη Μέση Ανατολή, εκφράζοντας φόβο για περαιτέρω ζημιές. Η προστασία πολιτιστικής κληρονομιάς σε εμπόλεμες ζώνες διέπεται από τη Σύμβαση της Χάγης (1954) και πρωτόκολλα, κάτι που καθιστά τις ζημιές σε μνημεία σοβαρή παραβίαση διεθνούς δικαίου.
Η ανάρτηση του Αραγκτσί εντάσσεται στην ιρανική διπλωματική προσπάθεια να διεθνοποιήσει το ζήτημα και να πιέσει για μεγαλύτερη καταδίκη, ενώ η UNESCO έχει ήδη επικοινωνήσει με όλα τα μέρη για συντονισμό προστασίας.