Άνδρας που Πέθανε για 7 Λεπτά και Επανήλθε Αποκαλύπτει την Εμπειρία του από την «Άλλη Πλευρά» του Τούνελ
Η Αρχή της Περιπέτειας
Ο άνδρας, ο οποίος είναι διδάκτορας αστροφυσικής για περισσότερα από 40 χρόνια, εισήχθη στο νοσοκομείο τον Μάρτιο με δύσπνοια και αιμορραγία στους πνεύμονες. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του, υπέστη καρδιακή ανακοπή και ήταν κλινικά νεκρός για 7 λεπτά. Όταν ανέκτησε τις αισθήσεις του, είχε μία εμπειρία που τον άφησε άφωνο.
Το Όραμα από την Άλλη Πλευρά
Ο διδάκτορας περιέγραψε λεπτομερώς το όραμά του κατά τη διάρκεια της θανάτικής εμπειρίας. Είδε τρεις οβάλ ελλείψεις, μία κάθε φορά, αιωρούμενες σε ένα μαύρο διάστημα. Οι ελλείψεις ήταν όρθιες, σαν να ήταν κρεμασμένες από μία χορδή, αν και στην πραγματικότητα δεν υπήρχε καμία. Οι ελλείψεις είχαν πάχος, σαν δαχτύλιος, με εσωτερική και εξωτερική επιφάνεια.
Οι Εικόνες Μέσα στις Ελλείψεις
Μέσα στην πρώτη έλλειψη, ο άνδρας είδε βουνά, ρυάκια, δάση και σύννεφα. Ήταν σαν να παρατηρούσε έναν άλλο κόσμο μέσα από έναν παράθυρο. Η εμπειρία αυτή ήταν τόσο ζωντανή και πραγματική που τον έκανε να αναρωτηθεί για τη φύση της ζωής και του θανάτου. Αναρωτήθηκε αν αυτά που είδε ήταν απλώς εικόνες του μυαλού του ή αν υπήρχε κάτι περισσότερο από αυτό.
«Ήταν όμορφα στην αρχή, αλλά μετά άρχισαν να ξινίζουν καθώς τα χρώματά τους έπαιρναν μια κίτρινη χροιά. Έσβησε και αντικαταστάθηκε από μια δεύτερη έλλειψη που ήταν ένας καυτός δακτύλιος σιδήρου, τόσο ζεστός που κομμάτια σιδήρου θρυμματίζονταν αργά από αυτό.”
Θυμήθηκε τη μυρωδιά του σιδήρου, που αργότερα συνειδητοποίησε ότι θα μπορούσε να είναι η μυρωδιά του αίματος, υποδηλώνοντας ότι το φυσικό περιβάλλον του επηρέαζε τα οράματά του. Και συνέχισε: “Τώρα θεωρώ ότι ήταν όταν έπαθα καρδιακή ανακοπή. Ξαφνικά η σκηνή έγινε φωτεινή για να αποκαλύψει την τρίτη έλλειψη που ήταν καλυμμένη με όμορφα σύννεφα που ήταν ανοιχτό ροζ και μπλε, όπως από την πιο όμορφη ανατολή ή δύση του ηλίου. Αυτό Πιστεύω ότι ήταν όταν η καρδιά μου άρχισε να χτυπά ξανά, όταν ανέκτησα τις αισθήσεις μου, αυτές οι τρεις ελλείψεις παρέμειναν σταθερά στη μνήμη μου, όταν μου είπαν για την καρδιακή ανακοπή και το εγκεφαλικό μου.
Σε μια προσπάθεια να κατανοήσει τα οράματά του, εξήγησε πώς μελετούσε την Astronomica Nova του Γερμανού αστρονόμου Johannes Kepler και προσπαθούσε να κατανοήσει πώς ο Kepler καθόρισε ότι οι τροχιές των πλανητών είναι ελλείψεις και όχι κύκλοι. Πιστεύει ότι κατά τη διάρκεια της καρδιακής του ανακοπής, αυτή η ιδέα ήταν ακόμα στο μυαλό του, με αποτέλεσμα να «κολλήσει σε αυτό το σχήμα» υποσυνείδητα.
“Αυτό είναι το μόνο που είδα. Κανένα τούνελ φωτός ή ευτυχισμένα μέλη της οικογένειας που πέθαναν να με καλωσορίζουν. Νομίζω ότι το όνειρο και ο θάνατος αντικατοπτρίζουν αυτό που συμβαίνει να είναι πιο προσιτό στο μυαλό σου εκείνη την περίοδο. Το μυαλό σου σου λέει μια ιστορία γι’ αυτό. Ήμουν Δεν φοβήθηκα ποτέ κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας μου, ήμουν απλώς ένας απαθής παρατηρητής, το μόνο μόνιμο αποτέλεσμα των επτά λεπτών του μπλε κώδικα είναι μια ελαφρώς μειωμένη ικανότητα της βραχυπρόθεσμης μνήμης μου.
Συμπεράσματα και Σκέψεις
Αυτή η εμπειρία έδωσε στον διδάκτορα μια νέα προοπτική για τη ζωή και το θάνατο. Αν και δεν μπορεί να εξηγήσει πλήρως τι είδε ή τι σημαίνουν αυτές οι εικόνες, η περιγραφή του μας προσφέρει μια ματιά σε μια πιθανή άλλη διάσταση της ύπαρξης. Ανεξάρτητα από το τι πιστεύει κανείς, οι ιστορίες σαν αυτήν μας υπενθυμίζουν πόσο μυστηριώδης και ανεξερεύνητη παραμένει η φύση της ανθρώπινης ύπαρξης.