Ο γιατρός που πραγματοποίησε την πρώτη μεταμόσχευση ήπατος από ζώντα δότη στην Ελλάδα, στο Λαϊκό Νοσοκομείο, καθηγητής Χειρουργικής και Μεταμοσχεύσεων στο ΕΚΠΑ, Γιώργος Σωτηρόπουλος, καθώς και ο πατέρας της 23χρονης λήπτριας που δεν δίστασε στιγμή να σώσει τη ζωή της κόρης του δίνοντάς της το μόσχευμα, μιλούν στην εκπομπή «Συνδέσεις» του ERTNEWS

Για το 10ωρο χειρουργείο που έφερε σε πέρας με επιτυχία στο Λαϊκό Νοσοκομείο αλλά και για το ιστορικό της ασθενούς που τους οδήγησε στην απόφαση για μεταμόσχευση ήπατος ως μοναδική λύση για να σωθεί η ζωή της ο χειρουργός Γιώργος Σωτηρόπουλος είπε:

«Πρώτη φορά ήρθα σε επαφή με το ιστορικό της ασθενούς την περασμένη άνοιξη. Οι εξετάσεις είχαν ξεκινήσει από αρχές της περασμένης χρονιάς με τα πρώτα συμπτώματα που είχε η ασθενής, τα οποία τα διερεύνησε με εξετάσεις αίματος, με απεικονιστικές μεθόδους και όταν διαπιστώθηκε το πρόβλημα στο ήπαρ, ήρθαν σε επαφή μαζί μου οι γιατροί της από την Κρήτη, ο παθολόγος ογκολόγος. Προτείναμε τότε τη λύση του χειρουργείου. Πριν το καλοκαίρι της έκανα αριστερή ηπατεκτομή. Πήγε καλά το χειρουργείο σε εκείνη τη φάση. Στον μετεγχειρητικό έλεγχο δεν μπορούσαμε να δώσουμε κάποια στοχευμένη χημειοθεραπεία γιατί δεν υπάρχει το συγκεκριμένο είδος κακοήθειας και κάποια στιγμή διαπιστώθηκε ότι είχε επιστρέψει σε ένα σημείο στο ήπαρ αυτή η κακοήθεια. Μία επιλογή θα ήταν να ξαναμπούμε σε διαδικασία ηπατεκτομής. Απλά είναι δεδομένο ότι στο υπόλοιπο θα ξαναπαρουσιαστεί κάτι. Οπότε ως πιο ριζική αντιμετώπιση προκρίναμε τη λύση της μεταμόσχευσης». Όπως εξήγησε ο γιατρός «η διαδικασία δωρεάς από αποβιώσαντα δότη είναι χρονοβώρα, κρατάει μήνες έως και χρόνια γιατί υπάρχει λίστα αναμονής και προτεραιοποίηση που έχει να κάνει όχι μόνο με τη διάγνωση, έχει να κάνει και με τη βαρύτητα της ηπατικής λειτουργίας. Η πιο άμεση λύση θα ήταν η μεταμόσχευση από ζώντα δότη γι΄αυτό και το προτείναμε».

Όπως εξήγησε ο καθηγητής Χειρουργικής Γιώργος Σωτηρόπουλος, ανέλαβε το δύσκολο εγχείρημα καθώς «είχα περάσει πολλά χρόνια της εκπαίδευσής μου στο εξωτερικό ακριβώς γι αυτό το εξειδικευμένο κομμάτι, οπότε δεν ήταν κάτι που με άγχωνε».

Μαζί του στην επέμβαση συνέβαλε και ο Γερμανός καθηγητής, Ντίτερ Μπρέρινγκδιευθυντής εδώ και 13 χρόνια στο μεγαλύτερο μεταμοσχευτικό κέντρο, στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας.

Όπως εξήγησε ο κ. Σωτηρόπουλος «Δεν είναι μόνο θέμα τεχνικό τι μπορείς να κάνεις τεχνικά. Είναι και ένα θέμα ηθικό.
Πρέπει να προσφέρεις εκείνη τη στιγμή και στον υγιή άνθρωπο, στον οποίο εκτελείς μια μείζονα χειρουργική επέμβαση, τις καλύτερες συνθήκες προκειμένου να διασφαλίσεις την επιτυχία αυτής της επέμβασης. Όταν το πρόγραμμα αυτό μπαίνει στις ράγες, αρχίζει και γίνεται σε πιο μεγάλη ρουτίνα και σιγά – σιγά απεμπλέκεται από τη συνεργασία με το εξωτερικό»

Για τα ερωτήματα που γενόνται για το πως γίνεται να γίνεις δότης ήπατος, όταν είναι μοναδικό το όργανο, εξήγησε:

«Το ήπαρ είναι ένα μεγάλο όργανο το οποίο μπορείς με την ειδική τεχνική να το χωρίσεις σε δεξιό και αριστερό συκώτι και με αυτό τον τρόπο να χρησιμοποιήσεις το ένα από τα δύο μέλη.
Και το ήπαρ έχει το μοναδικό προνόμιο της αναγέννησης, μια αναγέννηση η οποία μέσα σε ένα μήνα περίπου από το χειρουργείο, ουσιαστικά από τα δύο μισά συκώτια έχουν γίνει δύο ολόκληρα. Και αυτό είναι που εκμεταλλευόμαστε και αξιοποιούμε».

Ο δότης – πατέρας της λήπτριας Σπύρος Αϊλαμάκης, που χάρισε ζωή στην κόρη του δινοντάς της το μόσχευμα, ήταν κάθετος «Δεν θεωρώ ότι έκανα κάτι φοβερό. Απλά έκανα αυτό που θα έπρεπε να κάνω ως γονέας»

«Όταν έμαθα ότι είμαι συμβατός, είχα μια παράξενη αίσθηση, αλλά όταν γύρισα και κοίταξα το παιδί μου να χαμογελάει τα ξέχασα όλα και έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω σαν γονέας».

ΠΗΓΗ: ertnews.gr

Από newsok.gr

Translate »