Ο Πίτερ Ουστίνοφ πέθανε στις 24 Μαρτίου 2004 σε μια κλινική της πόλης Ζενολιέ της Ελβετίας. Αγαπούσε την Ελλάδα και μιλούσε Ελληνικά. Ήταν πολύ γνωστός από τους ρόλους του ως Ηρακλής Πουαρό, αλλά και για την ανθρωπιστική του δράση

Ο Πίτερ Ουστίνοφ (16 Απριλίου 1921 – 28 Μαρτίου 2004) ήταν Άγγλος ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία, μεταξύ αυτών και δύο βραβεία Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου για τις ταινίες Σπάρτακος (Spartacus, 1960) και Τοπ Καπί (Top Kapi, 1964) το 1961 και το 1965 αντίστοιχα.

Η Μελίνα Μερκούρη, ο Πίτερ Ουστίνοφ και ο Μαξιμίλαν Σελ βρέθηκαν στην Καβάλα στις αρχές Οκτωβρίου του 1963, όπου πραγματοποιούνταν τα εξωτερικά γυρίσματα της κινηματογραφικής ταινίας «Τοπκαπί».

Αρχές Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς, οι συντελεστές της ταινίας θα διαμείνουν για μία εβδομάδα στην πανέμορφη πόλη του Βορρά με τον Ζυλ Ντασέν ο οποίος σκηνοθετεί την ταινία βασισμένη στο μυθιστόρημα του Έρικ Άμπλερ “Το φως της ημέρας”. Πρωταγωνιστούν επίσης η Δέσπω Διαμαντίδου και ο Τίτος Βανδής.

Το σάουντρακ του «Τοπκαπί», όμως, στην Ελλάδα δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Εκδόθηκε στην Αμερική το 1964, κάνοντας την ίδια χρόνια τρεις εκδόσεις, και μέχρι τώρα αποτελεί συλλεκτικό βινύλιο για όποιον τυχερό το απέκτησε στο εξωτερικό. Πρόσφατα ο ο «Σείριος» -δημιούργημα του ίδιου του Μάνου Χατζιδάκι-, εξέδωσε για πρώτη φορά στη χώρα μας αυτό το υλικό.

«Οταν έγραψα το «Τοπκαπί» ήξερα ότι κάνω ένα είδος σάτιρας πάνω στην άλλη μου ταινία, το «Ριφιφί». Ηταν ένα παιχνίδι, ένα αστείο… Διασκέδαση και παράλληλα δουλειά, για να κερδίζουμε λίγα χρήματα. Και ο Μάνος ήξερε καλά τι ήταν», θυμάται ο Ζυλ Ντασσέν. «Γελάσαμε πολύ! Με τον Μάνο πάντα συνεννοούμαστε για κάποια πράγματα πριν αρχίσουμε γύρισμα, αλλά πολλές φορές εκείνος είχε την ανάγκη να βρει αυτό που ήθελε παίζοντας με τους μουσικούς στο στούντιο. Είχε μια τεράστια ευκολία σ’ αυτό. Θυμάμαι κάποτε του ζήτησα για μια σκηνή κάτι χτυπώντας του ένα ρυθμό με τα δάχτυλα και, μια ώρα αργότερα, μου έφερε μια πάρα πολύ ωραία μουσική παιγμένη ήδη από την ορχήστρα. Ετσι ήταν ο Μάνος… ».

Σε δικές του διηγήσεις ο Πίτερ Ουστίνοφ -που έλαβε και το Οσκαρ του β΄ αντρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία- θυμάται: «Σε μια σεκάνς έπρεπε να βρίσκομαι πίσω από ένα λόφο, περιμέντας το σύνθημα για να βγω και να πάω προς το τούρκικο τελωνείο, που είχαν στήσει μέσα στα ελληνικά σύνορα». «Οσο περίμενα εκεί για να βγω, άκουσα μέσα στο γουόκι τόκι, που μου είχαν δώσει για να συνεννοούμαι με τον σκηνοθέτη, φωνές από ασκήσεις του NATO που γίνονταν εκείνη την ώρα», συνεχίζει σε διηγήσεις του στη Φρίντα Μπιούμπι για το βιβλίο της «Μελίνα».

Πρόκειται για μια αστυνομική περιπέτεια με κωμικά στοιχεία Αμερικανικής παραγωγής με τα γυρίσματα να συνεχίζονται μετά στην Κωνσταντινούπολη και το Παρίσι και τα υπέροχα τραγούδια της ταινίας από τον κορυφαίο Μάνο Χατζιδάκι. Η ταινία χάρισε τελικά στον Πίτερ Ουστίνοφ το Όσκαρ Β’ Ρόλου.

Στη δεκαετία του 1990 σχολιάστηκε αρνητικά η υποστήριξή του στον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, όμως η σπουδαιότητα της δράσης του ως πρέσβης καλής θελήσεως της UNICEF αναγνωρίστηκε παγκοσμίως.

Μάλιστα, ο ΓΓ του ΟΗΕ Κόφι Ανάν δεν είχε διστάσει να δηλώσει, αστειευόμενος, ότι ο Πίτερ Ουστίνοφ θα μπορούσε να είναι ο διάδοχός του.

Η τελευταία φορά που ο Βρετανός σερ είχε επισκεφθεί τη χώρα μας ήταν το 2002, με αφορμή την παρουσίαση του θεατρικού μονολόγου του στο Ηρώδειο Τα δημιουργήματα του Προμηθέα.

https://youtube.com/shorts/9uwGPmsdDA0?si=cF1Dji5DgyUDHCnp

Από newsok newsok

Translate »